H μαγική δύναμη του ψωμιού

Kάποτε αυτοί που ξενιτεύονταν  έπαιρναν  μαζί τους ψωμί για να μην ξεχάσουν όσους άφηναν πίσω τους…
Eκείνοι με ένα τσουρέκι τους υποδέχονταν  τη γλυκιά ώρα της πασχαλινής επιστροφής κι ας μην ήταν οριστικός  ο γυρισμός τους.

628x471

Και πάλι, όταν ερχόταν η ώρα του αποχωρισμού  με μια κουλούρα τους αποχαιρετούσαν,  σύμβολο των άρρηκτων δεσμών που συνδέουν τον μετανάστη με τους αγαπημένους του και τον γενέθλιο τόπο.
Σε κάποιες περιοχές αυτό το πασχαλινό ψωμί του αποχαιρετισμού ζυμωνόταν μόνο από παρθένες.

Βαθαίνει η αγκαλιά όταν αγαπιέσαι

f7fbd0b397c28bda63c19ef68a1213c2_XL

Σφιχταγκαλιασμένο ζευγάρι το οποίο βρέθηκε στον Διρό Μάνης (ca 3800 π.X.)

 

Άραγε είχε για προσκεφάλι του τα λυτά της μαλλιά μέχρι να τον πάρει ο ύπνος;  Αυτή τον τάιζε γάλα και μέλι;

Είχε εξορίσει τη μοναξιά τους η αγάπη

ή

ήταν μέθυσοι του έρωτα;

Toν έρωτα που ξεπερνά το χρόνο και το χώρο

τον λυσιμελή

που φέρνει βάσανα και δράματα

το μάγο έρωτα

που δεν είναι πάντα μια διαδικασία ειρηνική

που δεν είναι ποτέ σίγουρος

αλλά ακροβατεί

μεταξύ λύτρωσης και θανάτου,

αυτό τον έρωτα έζησαν;

Με πόθο,

πάθος,

πειθώ;

Άραγε του ψιθύριζε λόγια χαράς

κι αυτός της έδινε μέλι και γάλα;

Βαθαίνει η αγκαλιά όταν αγαπιέσαι

και τότε ο θάνατος δεν έχει εξουσία.

Μαγειρεύοντας για τον Άλλο Άνθρωπο.

μαγειρευοντας-για-τον-αλλο-ανθρωπο3-211x300

  Το ηλεκτρονικό βιβλίο «Μαγειρεύοντας για τον άλλο Άνθρωπο» είναι μια συλλογική συνεργασία μιας ομάδας food bloggers, που μέσα από το πάθος μας για το φαγητό, συνδυάσαμε τις γνώσεις μας πάνω στη μαγειρική για να βοηθήσουμε μια ομάδα ανθρώπων που είναι λιγότερο τυχεροί απ’ ότι είμαστε εμείς, που ασχολούμαστε με το φαγητό.Free food for everyone2

Το ηλεκτρονικό αυτό βιβλίο (e-book σε μορφή pdf)  είναι μία συλλογή με 100 από τις καλύτερες συνταγές μας και μπορείτε να βοηθήσετε και εσείς αγοράζοντάς το βιβλίο απευθείας από την Κοινωνική Κουζίνα “Ο Άλλος άνθρωπος“. Οι συντελεστές του βιβλίου είναι:

Οι Food-bloggers (με αλφαβητική σειρά):

Καβρουλάκη Μαριάνα~ εδώ και στο  Greek Culinary History and Cooking Adventures, Κασσαπάκη Ευαγγελία Κρήτη:γαστρονομικός περίπλους Κοκκίνου Μαρία Cook and Feed Κουκουλάς Δημήτρης  Cook the Book Λαφαζανίδου Μαργαρίτα  Συνταγές από σπίτι Λιακοπούλου Ήβη  Κοπιάστε στην Κουζίνα μου Μαράτος Σταύρος  Δύσπιστος Ματσιαρόκου Χρυσούλα  Γαστεροπλήξ Μαυρομάτη Μαρίνα  Il Laboratorio di MM-Skg Μπαξεβάνη Ξανθή  Συνταγές της Ασπρούλας Μπέικα Μαρία  Mari Plateau Νίγδελη Βαρβάρα  Kouzinopagida Bana Barbi Ξαγοράρη Λίλα  Τα λιλά της Λίλας Πενθερουδάκη Ελισάβετ  Betty’s Cuisine Σαρίδου Ζαφειροπούλου Σοφία    Να λείπει το … βύσσινο Τυλιπάκη Ερμιόνη   The one with all the tastes Φωτιάδη Χαρά  Cook and Feed Χατζηφωτίου Έρη   Captain Cook   Επίσης, καλέσαμε γνωστούς Chef να μας βοηθήσουν και με μεγάλη χαρά ανταποκρίθηκαν στο αίτημά μας και μας πρόσφεραν και αυτοί τις δικές τους συνταγές.

Οι Chef είναι, με αλφαβητική σειρά:

Γεωργακάκη Σοφία (δεν έχει blog ή ιστοσελίδα αλλά θα την βρείτε στο Facebook)Κρεμέζη Αγλαΐα Λαγός Ανδρέας Μαμαλάκης Ηλίας Μπλέτσας Ευτύχης Νικολάου ΝτίναΤσιβουράκης Γιάννης (δεν έχει blog ή ιστοσελίδα αλλά θα τον βρείτε στο Facebook)
Constantinos

Το βιβλίο στοιχίζει μόνο 5 Ευρώ και μπορείτε να καταθέσετε το ποσό αυτό στον Τραπεζικό Λογαριασμό του Κωνσταντίνου Πολυχρονόπουλου: ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ στην Τράπεζα EUROBANK 0026.0294.88.0200608548  (IBAN GR 60026 0294 0000 88020 0608548). Το καταθετήριο θα το σκανάρετε  ή να το βγάλετε μια φωτογραφία στο οποίο θα φαίνονται καθαρά όλα τα στοιχεία σας, και θα το στείλετε στο email:oallosanthropos@gmail.com. Εάν πληρώσετε περισσότερα από ένα βιβλίο, να ενημερώσετε την ομάδα του κ. Πολυχρονόπουλου, σε ποιό όνομα και e-mail θέλετε να το στείλετε. Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για την Κοινωνική Κουζίνα και για τον κ. Πολυχρονόπουλο, πρόσφατα πήραμε μια συνέντευξη από τον Κωνσταντίνο Πολυχρονόπουλο, τον άνθρωπο που εμπνεύστηκε αυτή την ιδέα και μέσα από τη συνέντευξη που μας έδωσε, πιστεύω πως θα λύσει όποιες ερωτήσεις ή απορίες έχετε.

Συνέντευξη με τον Κωνσταντίνο Πολυχρονόπουλο:

Τί σας ώθησε  να ξεκινήσετε αυτό το τεράστιο έργο και τι συναισθήματα βιώνετε κάθε φορά που ολοκληρώνεται ένα συσσίτιο;

Πριν ξεκινήσουμε θα ήθελα να σας πω ότι ΔΕΝ κάνουμε συσσίτια ούτε ελεημοσύνη. Αυτό ακριβώς είναι και αυτό που με ώθησε να κάνω τον «άλλο άνθρωπο». Δηλαδή,  όταν προσφέρονται συσσίτια,  πιστεύω πως ξεκινάει η ταπείνωση και η κατακρεούργηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας για τους ανθρώπους που έρχονται και τα δέχονται,  κι αυτό το γεγονός μου έδωσε την ώθηση, ώστε να δημιουργήσω τον «άλλο άνθρωπο». Αυτή είναι κι η διαφορά μας με τα συσσίτια, διότι εμείς κάνουμε γεύμα με όλους.  Είναι και το πιο όμορφο συναίσθημα γιατί τρώμε μαζί με τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη και συμμετέχουμε στη διαδικασία του γεύματος.

Ποιες είναι οι ανάγκες που δυσκολεύεστε να καλύψετε για τη λειτουργία της κοινωνικής κουζίνας και πώς θα μπορούσε κάποιος που θέλει, να συμβάλει στην προσπάθεια, να βοηθήσει;

 Οι ανάγκες της κουζίνας εκτός από τα τρόφιμα και τα αναλώσιμα είναι και τα χρήματα που χρειάζονται για την μετακίνηση, το προπάνιο, τα έξοδα του αυτοκινήτου και άλλα πολλά που μπορείτε να δείτε εδώ.

Πιστεύετε πως οι Έλληνες ακόμη και μέσα στην κρίση είμαστε απαθείς προς το συνάνθρωπο μας ή αρκεί κάποιος να κάνει την αρχή, να δώσει το φωτεινό παράδειγμα για να ενεργοποιηθεί η φιλαλληλία μας (αλτρουισμός), ώστε να μετέχουμε σε οποιαδήποτε κίνηση;

Η αλήθεια είναι ότι μέχρι τώρα σκεπτόμασταν μόνο τον εαυτούλη μας και τίποτα άλλο. Δεν μας ένοιαζε για τον συνάνθρωπο μέχρι που ήρθε αυτό που λένε κρίση, που για μένα δεν είναι οικονομική αλλά κοινωνική, για να ενεργοποιηθούμε και φυσικά αυτό που μας έλειπε ήταν να βρούμε ποιο είναι αυτό που μας αρέσει και μας εκφράζει για να συμμετάσχουμε σε αυτό.

Θα θέλαμε να μας πείτε κάτι που μάθατε μέσα από αυτό το ταξίδι προσφοράς που έχετε κάνει μέχρι στιγμής και θα θέλατε να το μοιραστείτε μαζί μας.

Έχω μάθει πάρα πολλά και μαθαίνω κάθε μέρα και περισσότερα για εμένα, για τις αντοχές μου αλλά και για τις αντοχές των συνανθρώπων που είμαστε μαζί κάθε μέρα. Το πιο σημαντικό βέβαια είναι ότι κατάλαβα ότι αυτό που λείπει από όλους, είναι η επικοινωνία μεταξύ μας και η ανάγκη να συμφάγεις ένα πιάτο φαΐ με έναν που έχει ανάγκη την τροφή, παρά να του το δώσεις .

Οι άστεγοι έχουν διατροφικές προτιμήσεις ή τρώνε τα πάντα; Είναι καλόβολοι και καταδεκτικοί σε ό,τι κι αν τους σερβίρετε; Εκφράζουν καμιά προτίμηση ή επιθυμία για φαγητό;

Οι άστεγοι είναι και αυτοί σαν όλους μας, δεν έχουν καμιά διαφορά από εμάς που ναι, τρώμε ότι μαγειρεύει η κατσαρόλα, αλλά όπως και στο σπίτι μας λέμε: «πάλι το ίδιο τρώμε;»  ή «δεν έχει κρέας;» είναι το ίδιο και φυσικά αφού τρώμε μαζί από την ίδια κατσαρόλα, καταλαβαίνουν και συμμετέχουν με χαρά στο γεύμα μας.

Ποιοί άνθρωποι τρώνε στην κουζίνα του «Άλλου Ανθρώπου», δηλαδή ποιό το μορφωτικό τους επίπεδο, εάν είναι άνεργοι ή έχει μειωθεί το εισόδημα τους, άστεγοι κ.λ.π. Ποιό είναι το κοινωνικό επίπεδο των ανθρώπων που σας βοηθούν; Εργάζονται ή είναι επίσης άνεργοι; Ποιό είναι το μορφωτικό τους επίπεδο;  Ποιός είναι ο ρόλος της πολιτείας (υπήρξε ενδιαφέρον από την πλευρά της ή δημιουργήθηκαν εμπόδια);

Όλοι οι άνθρωποι άστεγοι, άνεργοι, άποροι, εργαζόμενοι, φοιτητές, χωρίς και με κοινωνική μόρφωση συμμετέχουν και σαν εθελοντές αλλά και στο γεύμα. Όταν λέμε για ΟΛΟΥΣ ΕΝΝΟΟΥΜΕ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ, όχι μόνο στο χρώμα ή στην θρησκεία, αλλά και για αυτούς που έχουν.

Σ’ αυτές τις κινήσεις πρωτοβουλίας των πολιτών ποιά είναι η συμβολή της Πολιτείας και της Εκκλησίας;

Καμιά απολύτως. Και πως θα μπορούσε άλλωστε.  Η εκκλησία κάνει συσσίτια με σκοπό το έλεος, δηλαδή λυπάται την δυστυχία των ανθρώπων, εμείς δεν τους λυπόμαστε, απλώς τους σεβόμαστε και θεωρούμαστε ίδιοι, όσο για την πολιτεία είναι αυτή που μας έφερε εδώ που μας έφερε.

Ποιές δυσκολίες έχετε αντιμετωπίσει στην υλοποίηση του όλου έργου σας;

Πολλές, όπως προσαγωγές στην αρχή της δράσης, λειτουργικά έξοδα, να μην έχουμε τρόφιμα, να μην έχουμε γκάζι, να μην έχουμε μεταφορικό μέσο, καιρικά φαινόμενα, αλλά πάντα με την πίστη σε αυτό που κάνουμε τα καταφέρνουμε.

Έχετε εσείς δράσεις και σε άλλες πόλεις ή έχετε επικοινωνία με ανθρώπους από άλλες πόλεις που κάνουν το ίδιο;

Έχουμε και άλλες πόλεις, όπως η Σαλαμίνα και το Χαϊδάρι που μαγειρεύουν σαν «άλλος άνθρωπος» κάθε Σαββατοκύριακο και βέβαια επικοινωνούμε με άλλες πόλεις που κάνουν παρεμφερείς με εμάς δράσεις, όπως Λαύριο, Θεσσαλονίκη, Ηράκλειο Κρήτης, Τρίκαλα, Βόλος, Μέγαρα, Ρότερνταμ, Λευκωσία, Πάτρα, κ.ά.

Υπάρχουν συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες στις οποίες απευθύνεται η Κοινωνική Κουζίνα και ποιές τελικά επωφελούνται από αυτό το τεράστιο έργο;

Όπως ανέφερα παραπάνω «Η Κοινωνική Κουζίνα» απευθύνεται σε όλους, δεν υπάρχει κάποιος που μένει απ’ έξω. Σημασία έχει η συμμετοχή και η επικοινωνία. Πολλοί άνθρωποι που δεν έχουν ανάγκη το φαγητό έρχονται μαζί μας όχι για το φαγητό αλλά για την επικοινωνία με όλους μας, που είναι και αυτό που μας λείπει τελικά.

Αν θέλει κάποιος άπορος να ενταχθεί στην σκέπη και την φροντίδα «Του άλλου Ανθρώπου» πώς μπορεί να το κάνει; Πρέπει να βρίσκεται στην Αθήνα ή μπορεί και σε άλλες πόλεις;

Οποιοσδήποτε μπορεί να ενταχθεί στην κοινωνική κουζίνα, είτε είναι άπορος, είτε είναι εφοπλιστής, απ’ όπου και αν είναι, όπου και αν ζει και αυτό είναι και το μεγαλείο της κοινωνικής κουζίνας γιατί δεν είναι κάτι το οποίο χρειάζεται αίτηση, συνέντευξη, η σφραγίδα. Η κοινωνική κουζίνα είναι ΙΔΕΑ, δεν χρειάζεται ούτε σφραγίδα, ούτε νομική μορφή, είναι μια κίνηση αλληλεγγύης από τον άνθρωπο για τον άνθρωπο.

Αντιμετωπίσατε προβλήματα στους χώρους που γίνονται τα συσσίτια από κάποιους που πιθανώς εναντιώνονται σε τέτοιου είδους πρωτοβουλίες;

Μηδαμινές έως εξαιρετέες, στα τρία χρόνια καθημερινού μαγειρέματος 3 φορές μόνο, απλά τους ενοχλούσε η εικόνα και όχι το γεγονός.

Εκτός από το φαγητό για όλους, ποιά άλλη βοήθεια προσφέρει «Ο Άλλος Άνθρωπος»  στον συνάνθρωπό μας;

Όπως είπα και πριν, το φαγητό είναι το μέσο για να αρχίσουμε να μιλάμε μεταξύ μας, δεν έχει σημασία αν μένει κάποιος στον δρόμο ή έχει μια βίλα στην Εκάλη ή στην Γλυφάδα, σημασία έχει να μιλάμε μεταξύ μας .

Πώς οραματίζεστε το μέλλον της Κοινωνικής Κουζίνας;

Να δημιουργηθεί «Κοινωνική Κουζίνα» σε κάθε γειτονιά, σε κάθε πόλη, σε κάθε νομό, σε κάθε χώρα, να διώξουμε αυτό που μας ποτίζουν καθημερινά με τον φόβο του αγνώστου και με «μέσο το φαγητό» να αρχίσουμε να μιλάμε όλοι οι άνθρωποι μεταξύ μας, ξεχνώντας και ξεπερνώντας της διαφορές μας. Ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα πιάτο ζεστό φαγητό μας φέρνουν όλους πιο κοντά και κάνουν την καθημερινότητα μας πιο όμορφη.

Πεστίλη σύκου

DSCN6222

  »Tα σύκα είναι του κανενός», άκουγα  να λέει η γιαγιά μου όταν ήμουν παιδάκι και αντιδρούσε στις παρατηρήσεις της  μαμάς μου όταν ‘έκλεβα’  σύκα από το δέντρο της γειτόνισσας. Πως ν’ αντισταθώ άλλωστε στα φορτωμένα με καρπούς απείθαρχα κλαδιά που έμπαιναν μέσα στην αυλή μας;  Ακόμη και σήμερα μου αρέσει να φαντάζομαι τις συκιές ως τα δέντρα του κανενός,  να σχηματίζουν μια τεράστια γέφυρα μεταξύ των ανθρώπων και να μην έχουν σχέση με φράχτες και ιδιοκτησίες.  Οι συκιές των αυλών, των παρατημένων, έρημων τόπων είναι τα φιλόξενα  δέντρα των παιδικών μου χρόνων με τους  ώριμους, μελωμένους καρπούς.

Παρόλο που κατά καιρούς έγιναν και καυγάδες  και φόνοι για την κυριότητα τους… Μην ξεχνάτε ότι υπήρξαν σημαντικό στοιχείο της οικονομίας. Ακόμα και ο  Όμηρος  αναφέρει  ότι για να πιστέψει ο  Λαέρτης πως ο Οδυσσέας ήταν  ο γιος του, του θύμισε ανάμεσα στα άλλα ότι έλαβε από αυτόν 40 συκιές.

Πάντως δεν  ήμουν η μόνη που είχε επωφεληθεί από τη συκιά της γειτόνισσας. Η Μαρία, γηραιά κυρία Αιγυπτιώτισσα, καλόβλεπε τα σύκα εξίσου με εμένα και με σβελτάδα νεαρής κοπέλας έσκυβε από το μπαλκόνι της και έκοβε όσα έφτανε. Και δεν ήταν λίγα…  Μια εξαίσια πεστίλη με άρωμα κανέλας γινόταν από αυτά τα σύκα.

Το πρώτο ‘φύλλο’ ήταν για μένα, το δεύτερο για τη Δέσποινα, την ιδιοκτήτρια της συκιάς, η οποία  δεν είπε ποτέ κουβέντα για το αλάφρωμα του δέντρου της. Μπορεί να πίστευε κι αυτή ότι τα σύκα είναι του κανενός.

 

Πεστίλη (fruit leather) σύκου

1 κ. σύκα

2 κ.σ. λεμόνι

1 κ.σ. ζάχαρη

κανέλα

1/2 φλ. ηλιόσποροι

Καθαρίζετε τα σύκα και τα πολτοποιείτε. Προσθέτετε το λεμόνι, τη ζάχαρη, τους ηλιόσπορους και βράζετε σε δυνατή φωτιά για 1-2 λεπτά,  σε σκεπασμένη κατσαρόλα. Κλείνετε το μάτι της κουζίνας και αφήνετε πάνω του την κατσαρόλα για 2-3 λεπτά ακόμη.  Ρίχνετε την κανέλα και ανακατεύετε. Στρώνετε αντικολλητικό χαρτί σε ταψάκια και απλώνετε μια λεπτή  στρώση πολτού. Σκεπάζετε τα ταψάκια με τούλι και τα αφήνετε στον ήλιο μέχρι να στεγνώσει ο πολτός. Τυλίγετε σε ρολά και φυλάτε σε κουτιά. Η πεστίλη είναι  μια ωραιότατη γλυκιά λιχουδιά που συνοδεύει θαυμάσια ξηρούς καρπούς αν και εγώ την προτιμώ ελαφρά πασπαλισμένη με μαύρο πιπέρι να κάνει παρέα σε τυριά με δυνατό σώμα.

Περί ραταφιάς και αρμπαρόριζας

Image

 

Αυτή εδώ είναι  ραταφιά, λικέρ που γίνεται α) με αλκοόλ, ξηρούς καρπούς ή κουκούτσια φρούτων ή ολόκληρα φρούτα ή βότανα και β) με δυνατό αλκοόλ (συνήθως brandy) και χυμό σταφυλιών. Στη δεύτερη περίπτωση ήταν ένα λικέρ αγαπητό στη Γαλλία του 17ου και 18ου αι. το οποίο παλαιωνόταν σε ξύλινα βαρέλια. H λέξη προέρχεται από τη λατινική φράση et sic res rata fiat με την οποία επισφράγιζαν  τις συμφωνίες συνοδεία ποτού  κατά τον 17o αι. Υπάρχουν και μπισκότα ραταφιά τα οποία πρωτοεμφανίστηκαν στην Αγγλία τον 18o αι. Μοιάζουν πολύ με τα μακαρόνς και είναι αρωματισμένα με πικραμύγδαλο. Μπορεί να απέκτησαν το όνομα τους γιατί τα έτρωγαν πίνοντας το λικέρ.

Η δικιά μου ραταφιά έγινε με κυδώνι και μπαχαρικά. Θα κλείσει ένα βικτωριανό διαδραστικό δείπνο που ετοιμάζω για τις 4 Ιουλίου και θα πραγματοποιηθεί σε ένα υπέροχο κήπο των Χανίων ο οποίος έχει και ένα τμήμα βικτωριανής αισθητικής.

Γράφοντας για λικέρ πρέπει να σας πω ότι από τότε που γνώρισα την Καίτη Ντιναπόγια η λέξη έχει ταυτισθεί μαζί της. Όσοι δοκιμάσατε τα μαγικά ελιξήρια της -λικέρ και σιρόπια- να ξέρετε πως  έχετε γνωρίσει ένα κομμάτι της ίδιας.  Όταν μου μιλά με συγκινεί για πολλούς λόγους. Ένας από αυτούς- πιο προσωπικός- είναι ότι  μου θυμίζει το καλοκαιρινό αεράκι των παιδικών μου χρόνων που ερχόταν φορτωμένο με μυρωδιές λουλουδιών από τον κήπο της γιαγιάς μου. Ένας άλλος είναι ότι  διασώζει το ρόλο της γυναίκας ποτοποιού και θεραπεύτριας. Γιατί στο παρελθόν η παρασκευή ηδύποτων και σιροπιών δεν είχε να κάνει  μόνο με τη διάσωση των φρούτων,  τα κεράσματα και την πρόκληση απόλαυσης αλλά γινόταν και για θεραπευτικές λόγους. Αυτές οι γυναίκες μάγισσες και θεραπεύτριες  με την τεράστια γνώση των ιδιοτήτων των φυτών έχουν πια χαθεί.  Αν η Καίτη ζούσε σε μια άλλη εποχή θα ήταν μια από αυτές.

Για τα είδη των λικέρ, των σιροπιών και προτάσεις για το πως μπορείτε να τα χρησιμοποιήσετε επισκεφτείτε το site της Ντιναπόγια. Εγώ θα σας παρουσιάσω δυο επιπλέον τρόπους χρήσης του αγαπημένου μου σιροπιού αρμπαρόριζας.

Ξερά σύκα σε σιρόπι αρμπαρόριζας

syrup_amparoriza-300x300

Σε ένα βάζο τοποθετείτε εναλλάξ μια στρώση  σύκα που τα έχετε αφήσει στον ήλιο για 3 ημέρες και μια στρώση σουσαμιού και χοντροκομμένων ασπρισμένων αμυγδάλων. Πριν από κάθε στρώση ρίχνετε σιρόπι αρμπαρόριζας Dinapoja. Ο σκοπός είναι να καλυφθούν όλα τα υλικά με το σιρόπι.  Πρόκειται για ένα εξαιρετικό γλύκισμα με σύκα  πολύ πιο ζουμερά από τα εντελώς αποξηραμένα. Στον Ναμπίλ  από τη Συρία χρωστώ τη γνωριμία του.
Καλό είναι να το διατηρήσετε στο ψυγείο. Ταιριάζει ωραιότατα με  τυρί, γιαούρτι, παγωτό βανίλια και ρυζόγαλο. Φυσικά μπορείτε να αντικαταστήσετε το σιρόπι με λικέρ για πιο εντυπωσιακό αποτέλεσμα.

Σάλτσα αρμπαρόριζας για ψητά πουλερικά και ψητό συκώτι

1 μεγάλο κρεμμύδι ψιλοκομμένο

1 φλ. λευκό κρασί

1 φλ. ζωμό κοτόπουλου

1 κ.σ. ξίδι

1 κ.σ. βούτυρο

1/3 φλ. σιρόπι αρμπαρόριζας

αλάτι

πιπέρι

Βάζετε το κρεμμύδι, το κρασί και το ξίδι σε ένα κατσαρολάκι και τα αφήνετε να σιγοβράσουν μέχρι να μείνει το μισό υγρό. Προσθέτετε το ζωμό κοτόπουλου και συνεχίζετε το βράσιμο μέχρι να ελαττωθεί το υγρό κατά το ήμισυ. Προσθέτετε το σιρόπι, το αλατοπίπερο  και το βούτυρο και τα αφήνετε να πάρουν μια βράση.

Και μιας και είναι ακόμη η εποχή των κερασιών σας αφήνω με τη συνταγή μιας κερασάτης ραταφιάς που έρχεται από τον 19ο αι.

 

Ραταφιά κερασιού

Kεράσια morello 3.600 γρ., μαύρα κεράσια 3.600 γρ., rasberries 900 γρ., σταφίδα κορινθιακή ή σουλτανίνα 900 γρ., κόλιαντρο 85 γρ., κανέλα 42 γρ., mace 14 γρ., οινόπνευμα ποτοποιίας 3.785 λίτρα.

Πολτοποιείτε τα φρούτα και τα σουρώνετε για να πάρετε το χυμό τους. Σπάζετε τα μισά κουκούτσια των κερασιών και τα αλέθετε μαζί με τα μπαχαρικά. Προσθέτετε 1. 133 γρ. ζάχαρη και  μεταφέρετε το μείγμα σε μια γυάλα. Μετά από ένα μήνα φιλτράρετε και χρησιμοποιείτε την ραταφιά.  (Eleanor Parkinson, The complete confectioner, pastry-cook, and baker, Philadelphia, 1844).

 

 

Οκτώσχημο Πασχαλινό ψωμί

Τα  αποτροπαϊκά και τα χριστιανικά σύμβολα διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στα εορταστικά  ψωμιά. Σε ορισμένες περιοχές της Ελλάδας  η πρώιμη χριστιανική παράδοση του αριθμού 8, συμβόλου της Ανάστασης, επιβιώνει στα άγλυκα ψωμιά του Πάσχα.  Και συμβολίζει το 8 την Ανάσταση διότι  ο Χριστός αναστήθηκε την επομένη του Σαββάτου το οποίο θεωρείται από τους Εβραίους ως η έβδομη ημέρα της εβδομάδας.

Ωστόσο, σήμερα η σημασία του συγκεκριμένου συμβόλου έχει σχεδόν ξεχαστεί.

 

DSCN5767

Άγλυκο πασχαλινό ψωμί

2 κ. αλεύρι
200 γρ μαγιά
240 γρ ελαφρά ζεστό νερό
1 κ.σ. μέλι
2 κ.γλ. αλάτι
2 κ. γλ. σπόρους κόλιανδρου, ελαφρά καβουρντισμένους  και αλεσμένους
1 κ.γλ. χοντροκοπανισμένο μαχλέπι
10 αυγά ελαφρά χτυπημένα
380 γρ γάλα
250 γρ βούτυρο + 250 γρ έξτρα παρθένο ελαιόλαδο
4  κόκκινα αυγά

Διαλύετε τη μαγιά στο νερό και προσθέτετε περίπου 1/2 φλιτζάνι αλεύρι. Ανακατεύετε καλά, σκεπάζετε με ένα πανί και αφήνετε σε ένα ζεστό μέρος να φουσκώσει για 2 ώρες.
Προσθέτετε  τα συστατικά με τη σειρά που παρατίθενται. Σε μια αλευρωμένη επιφάνεια ζυμώστε τη ζύμη για 2-3 λεπτά και αφήνετε να ξεκουραστεί για 2 ώρες. Ζυμώνετε και πάλι για 2-3 λεπτά μέχρι να γίνει η ζύμη λεία και ελαστική.
Χωρίζετε το ζυμάρι σε 4 κομμάτια και σχηματίζετε  4 κορδόνια. Δίνετε στο καθένα από αυτά το σχήμα 8. Τοποθετείτε τα ψωμιά σε ταψιά στρωμένα με λαδόκολλα και αφήνετε να διπλασιαστούν σε μέγεθος. Αλείφετε  με χτυπημένο αυγό και τοποθετείτε τα βαμμένα αυγά. Ψήνετε τα ψωμιά σε προθερμασμένο φούρνο (175 C) για περίπου 40 λεπτά ή μέχρι να ροδίσουν.

Greek Easter Breads

For English, click here

Εις μνήμην

Με τoν Αλμπέρτο Aρούχ γνωριστήκαμε πριν από δυο χρόνια. Μου έγραψε   για να συνεργαστούμε σε ένα project που είχε στα σκαριά μαζί με κάποιους φίλους του.

Ακολούθησαν πολλά τηλεφωνήματα, σχέδια  και μετά  ένα email.  «Θα ήθελα να δηλώσω συμμετοχή στο συνέδριο σας για την ταυτότητα και  την κουζίνα.  Η ομιλία μου, αν γίνει αποδεκτή,  θα βασιστεί στο νέο μου βιβλίο Η Νέα Ελληνική Κουζίνα». 
Εγραφε με την ευγένεια και τη φινέτσα μιας άλλης εποχής.

Εν τω μεταξύ το βιβλίο εκδόθηκε…  Αυτό το βιβλίο που διάβασα τόσες φορές από ένα ξεχωριστό ενδιαφέρον για την γαστρονομική ταυτότητα και για τις απόψεις του Αλμπέρτου.  Και κάθε τόσο έλεγα να του γράψω για τα σημεία που μας έβρισκαν σύμφωνους αλλά και για όσα είχα διαφορετική γνώμη.

Δεν το έκανα… λες και ο χρόνος είχε χαριστεί απλόχερα.

Πόσες ωραίες συζητήσεις χάσαμε…

Τον Αλμπέρτο τον γνώρισα από κοντά στο Συμπόσιο του Αμαρίου.
Εμεινα έκπληκτη από το μέγεθος της γενναιοδωρίας του  και το περίσσευμα της ψυχής του. Ένας χορτάτος άνθρωπος.

Και δεν θα ξεχάσω τον ενθουσιασμό του όταν αντίκρισε τα φαγητά που είχαν μαγειρέψει οι κυρίες του Αμαρίου για τα δείπνα. ‘Αυτή είναι μεγάλη αγροτική κουζίνα’  αναφωνούσε καθώς άνοιγαν τα τσουκάλια μπροστά στα έκθαμβα μάτια του.

Έφυγε στην καρδιά της άνοιξης.

Από το τελευταίο email που ανταλλάξαμε κρατώ το ‘με πολλή αγάπη’.