Ντάκος για ρεκόρ Γκίνες; Ευχαριστώ, δεν θα πάρω.

»Με στόχο την ανάδειξη της κρητικής διατροφής και των πλεονεκτημάτων της για την υγεία του ανθρώπου, αλλά και με την φιλοδοξία να εγγραφεί στον κατάλογο των ρεκόρ Γκίνες, παρασκευάστηκε και παρουσιάστηκε το βράδυ της Κυριακής στα Χανιά, το μεγαλύτερο παξιμάδι – ντάκος στον κόσμο, μήκους 7,45 μέτρων, όπως τελικά μετρήθηκε.

newego_LARGE_t_1101_54240193_type12128

Για τη δημιουργία του ντάκου σε σχήμα του νησιού της Κρήτης χρειάστηκαν 160 κιλά ζυμάρι, πενήντα κιλά μυζήθρα, εκατό κιλά ντομάτες, είκοσι κιλά λάδι και μπόλικη ρίγανη, ενώ η παρουσίαση και η καταμέτρηση του ντάκου, βιντεοσκοπήθηκε με σκοπό να αποσταλεί στην Αμερική, στους υπεύθυνους των ρεκόρ του βιβλίου.» (Εφημερίδα Έθνος)

Αλλά η αληθινή γεύση των τοπικών κουζινών δεν έχει καμία σχέση με το ρεκόρ Γκίνες, ούτε βέβαια η κρητική διατροφή θα ξεπεράσει με αυτόν τον τρόπο τα σύνορα της χώρας, όπως είναι ο στόχος του Πολιτιστικού Συλλόγου  στον οποίο ανήκε η πρωτοβουλία της δράσης. Εξάλλου, η κρητική διατροφή είναι γνωστή εκτός Ελλάδας εδώ και χρόνια.

Όμοια με τις περισσότερες γιορτές τοπικών προϊόντων και πιάτων, η παρασκευή ενός ντάκου  γαργαντουικών διαστάσεων δεν προσφέρει τίποτα στην ανάδειξη της τοπικής γαστρονομίας. Δυστυχώς, είναι ελάχιστες οι σπουδαίες προσπάθειες ανάδειξης των τοπικών κουζινών όπως και  ελάχιστοι είναι οι άνθρωποι με  πάθος,  συνέπεια και  ανοιχτό μυαλό που θα κερδίσουν μια θέση στην ιστορία της εξέλιξης και της προώθησης της ελληνικής γαστρονομίας.
Σίγουρα όμως  οι εκατοντάδες  γιορτές δήμων και συλλόγων δεν βοηθούν. Τι να προσφέρουν τα δεκάδες πανηγύρια λουκουμά που γίνονται σε κάθε νομό εκτός από την οικονομική ενίσχυση των συλλόγων  (στην καλύτερη περίπτωση) ή την σπατάλη χρημάτων από την τοπική αυτοδιοίκηση ;  Για την ανάδειξη της τοπικής γαστρονομίας χρειάζεται συλλογική δουλειά επαγγελματιών και επιστημόνων με διαφορετικά αντικείμενα αλλά κοινό στόχο (κάτι σχεδόν ακατόρθωτο στην Ελλάδα), υπάρχει ανάγκη πρωτοποριακών κινήσεων, χρειάζεται όραμα,  επαγγελματικό marketing και κυρίως χρειάζεται να γνωρίσουμε και να αγαπήσουμε τα προϊόντα μας από πολύ μικρή ηλικία. Τα σχολικά κυλικεία έχουν τη δυναμική να παίξουν ρόλο στη διαμόρφωση μελλοντικών υποστηρικτών τοπικών κουζινών παραδοσιακών και δημιουργικών ταυτόχρονα.  Φανταστείτε  πόσες δυνατότητες έχουν ώστε να γίνουν φυτώρια συνειδητοποιημένων  καταναλωτών οι οποίοι θα μαθαίνουν την γαστρονομία του τόπου τους στα σχολικά διαλείμματα. Ωστόσο αγνοούνται συστηματικά τόσο από την πολιτεία και  τους συλλόγους γονιών και καθηγητών όσο και από τις σχολές μαγείρων.

Ευχαριστώ λοιπόν, αλλά δεν θα δοκιμάσω ούτε ένα δείγμα από υπερμεγέθεις ντάκους.

Θα προτιμήσω μια φέτα ψωμί αλειμμένο με λιαστή ντοματάδα,  την ώρα που βυθίζεται ο ήλιος στη θάλασσα.

Θα προτιμήσω ένα κομματάκι τυρί φυλακισμένο μέσα σε ένα από τα σύκα της δίφορης συκιάς που φύτρωσε πίσω από το σπίτι μου.

Τίποτα δηλαδή που να έχει σχέση με μέγεθος…

Η γαστρονομία εξάλλου δεν έχει θέση σε κανένα βιβλίο Γκίνες.

One thought on “Ντάκος για ρεκόρ Γκίνες; Ευχαριστώ, δεν θα πάρω.

  1. Εύγε, Μαριάνα. Επιβραβεύω το συλλογισμό και τη στάση σας απέναντι στον super size πολιτισμό των βιβλίων Γκίνες. Η κατασκευασμένη υπερβολή και η ποσοτική εκτίμηση πάσης φύσεως τολμημάτων δεν προσδίδει αξία. Ισοπεδώνει και απο-γοητεύει.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s