Μια κρέμα τριαντάφυλλου για τους νεκρούς

Το προηγούμενο Σάββατο ήταν το  Ψυχοσάββατο της Πεντηκοστής, ημέρα μαύρη για τη λαϊκή παράδοση αφού οι ψυχές γυρίζουν και πάλι στον κάτω κόσμο μετά από την 50ήμερη παραμονή τους σε τόπους οικείους και αγαπημένους.

DSCN4062 (Small)

DSCN4063

H γιαγιά μου έζησε ως παντρεμένη δίπλα σε περιοχή η οποία είχε κατοικηθεί από  Μουσουλμάνους. Όταν οι παλιοί κάτοικοι μετακινήθηκαν στην Τουρκία με την υποχρεωτική ανταλλαγή των πληθυσμών και ήρθαν στη θέση τους   Μικρασιάτες, υιοθέτησε από τους τελευταίους τη συνήθεια  να φέρνει, κάθε τέτοια μέρα,  στην εκκλησία του νεκροταφείου μερικά φύλλα καρυδιάς. Της άρεσε η ιδέα ότι η ψυχή του βρέφους που έχασε και αργότερα οι ψυχές  του άντρα και του γιου της που πέθαναν τόσο νέοι  κάθονταν στα φύλλα της καρυδιάς και παρατηρούσαν τη ζωή της οικογένειας που δεν πρόλαβαν να χαρούν. Προτιμούσε να τους σκέφτεται να πετούν από φύλλο σε φύλλο παρά να αναπαύονται στα βλαστάρια του αμπελιού… ‘Ισως, γιατί αν έκοβε κάποιος τους βλαστούς οι ψυχές θα έπεφταν και θα έκλαιγαν με κλάμα γοερό.

Την θυμήθηκα λοιπόν διπλά αυτό το Ψυχοσάββατο, όταν μια κυρία Μικρασιάτικης καταγωγής έφερε στο νεκροταφείο 1 κλαδάκι καρυδιάς και  ένα ταψί μαλεμπί. Το πρόσφερε μετά τη λειτουργία, για  να φύγουν χορτάτες οι ψυχές των αγαπημένων της νεκρών  για τον Κάτω Κόσμο αλλά και για να φάνε οι ζωντανοί για να τις συγχωρέσουν. Η γιαγιά μου είχε  μια φίλη μουσουλμάνα,  σύζυγο Οθωμανού, η οποία λάτρευε το χοιρινό.  Γι’ αυτή τη φίλη, κάθε φορά που μαγείρευε χοιρινό, άφηνε στην άκρη την καλύτερη μερίδα και της το πήγαινε με μύριες προφυλάξεις, να το φάει κρυφά ακόμη και από τον άντρα της. Από αυτήν τη φιλενάδα των νεανικών χρόνων έμαθε να φτιάχνει ζερντέ με σαφράν, ασουρέ, μαλεμπί και τα λεπτότερα φύλλα μπακλαβά  που είχα δει να ανοίγονται από ανθρώπινο χέρι.

Το Ψυχοσάββατο της Πεντηκοστής η γιαγιά μου πήγαινε στο νεκροταφείο κόλλυβα, αλλά  στα γειτονικά της σπίτια μοίραζε πάντα ασουρέ και εκείνο το κατάλευκο μαλεμπί που μοσχοβολούσε τριαντάφυλλο  και πλημμύριζε με το άρωμά του τα παιδικά μου χρόνια.

ΜΑΛΕΜΠΙ

DSCN4094

1 λίτρο γάλα

100 γρ. νισεστέ

100 γρ. ζάχαρη

άχνη ζάχαρη

ελάχιστο αλάτι

1 κ. γλ. βούτυρο

ροδόνερο

ροδοζάχαρη (προαιρετικά)

Zεσταίνετε ελαφρά το γάλα.  Βάζετε τον νισεστέ  σε μια άλλη κατσαρόλα και προσθέτετε λίγο λίγο το γάλα, ανακατεύοντας συνεχώς.  Μεταφέρετε την κατσαρόλα σε χαμηλή φωτιά και συνεχίζετε το ανακάτεμα. Όταν το μείγμα σας  αρχίζει να πήζει προσθέτετε  το αλάτι, το βούτυρο και τη ζάχαρη. Ανακατεύετε και αποσύρετε από τη φωτιά.

Αδειάζετε το μαλεμπί σε μπόλ,  ραντίζετε με ροδόνερο και  πασπαλίζετε με λίγη άχνη ζάχαρη. Εναλλακτικά μπορείτε να  γαρνίρετε με ροδοζάχαρη.

Σερβίρεται δροσερό.

Τροφή για τις ψυχές

One thought on “Μια κρέμα τριαντάφυλλου για τους νεκρούς

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s