Στη μηχανή του χρόνου

«Πάνω στους Δελφούς, αφού περάσεις το χωριό, και σε φέρει ο δρόμος μπροστά στο τέμενος, έχεις το αίσθημα πως μπήκες σ’ έναν τόπο ξεχωρισμένο από τον άλλο κόσμο. είναι ένα αμφιθέατρο φωλιασμένο πάνω στα πρώτα σκαλοπάτια του Παρνασσού. Κατά την ανατολή και βοριά, τον κλείνουν οι Φαιδριάδες: η Υάμπεια που κατεβαίνει σαν την πλώρη ενός μεγάλου καραβιού και κόβει τη λαγκαδιά: η βόρεια Ροδινή όπου ακουμπά σχεδόν το Στάδιο. Κατά τη δύση ο βραχώδης τοίχος του Αι-Λιά, και πιο πέρα τα βουνά της Λοκρίδας, η Γκιόνα, όπου βλέπεις τον ήλιο να βασιλεύει. Αν γυρίσεις τα μάτια κατά το Νοτιά, έχεις μπροστά σου τις ρωμαλέες γραμμές της Κίρφης και, στα πόδια της, τη λαγκαδιά του Πλειστού. Ο Πλειστός είναι ξερός το καλοκαίρι: βλέπεις να γυαλίζει στον ήλιο η στεγνή κοίτη του, όμως μια ροή από λιόδεντρα ξεχύνεται, θα ’λεγες, και πλημμυρίζει όλο τον κάμπο της Άμφισσας, ως το γιαλό, όπου τα πρωτοβλέπει ο θαλασσοπόρος. Πιο κοντά, είναι στιλπνές οι πέτρες των ερειπίων της Μαρμαριάς, όπου ξεχωρίζουν οι τρεις κολόνες της Θόλου. Πήγαινα να ξεχάσω την Κασταλία. Ωστόσο το νερό της έχει μιαν ευωδιά από θυμάρι.
Λογαριάζουν το τέμενος του Απόλλωνα 200 μέτρα περίπου βάθος με 130 πλάτος, χωρίς να συμπεριλάβει κανείς το Στάδιο. Δεν είναι πολύς ο τόπος και είναι φυσικό που τα μνημεία, καθώς συνωστίζουνταν εδώ, ήταν αναγκασμένα ν’ αναπτυχθούν σε ύψος: ν’ ανεβούν ψηλότερα από τ’ άλλα: σκέψου τη Σφίγγα της Νάξου, την κολόνα με τις χορεύτριες, τα φίδια των Πλαταιών. Προσπαθεί να τα φανταστεί κανείς όλα αυτά όπως ήταν όταν ανάσαιναν ακέρια: πρέπει να έμοιαζαν από μακριά με κυπαρίσσια, αστραφτερά, πολύχρωμα, γύρω από το ναό της Πυθίας. Προσπαθεί: του έρχεται στο νου η αυγή που είδε ο Ίων…» («Δελφοί» /Γιώργος Σεφέρης)

Σ’ αυτό το μαγικό μέρος θα βρίσκομαι από την Παρασκευή το πρωί για να προετοιμάσω για τους Φίλους του Μουσείου των Δελφών ένα γαστρονομικό ταξίδι από τα ομηρικά χρόνια μέχρι σήμερα, το οποίο θα πραγματοποιηθεί την επόμενη, Σάββατο 6 Οκτωβρίου, ώρα 20.30 στο ξενοδοχείο ‘Ηνίοχος».

Τηλέφωνα κρατήσεων: 22650 83101, 83103
(Εξαιτίας του περιορισμένου αριθμού θέσεων η συμμετοχή είναι δυνατή μόνο μετά από κράτηση)

Όμως, πριν το μενού δείτε το μαντείο των Δελφών μέσα  από τη ματιά του Γιώργου Σεφέρη (εκπομπή: «Η δε πόλις ελάλησεν» / Σενάριο-σκηνοθεσία: Γιάννης Σμαραγδής).

Μενού δείπνου με θέμα «Στη μηχανή του χρόνου»

Πρώτα πιάτα

Ρεπάνια
(ρεπάνια, κρασί, ξύδι, μέλι, σιναπόσπορος)

Ελιές
(μαύρες ελιές σερβιρισμένες με μέλι και σπόρους αρωματικών φυτών)

Αρακάς
(αρακάς μαγειρεμένος με πράσσο και άνηθο και σερβιρισμένος με φρέσκο άνηθο)

Φακή
(φακή μαγειρεμένη με φρέσκο κόλιαντρο, ξύδι, σουμάκι, ελαιόλαδο)

Πληγούρι
(πληγούρι από κριθάρι )

Απάκι
(χοιρινό καπνιστό)

Μoretum
(τυρί, σκόρδο, σέλινο, κόλιαντρο, ελαιόλαδο, ξίδι)

Αντίδια
(βραστά αντίδια σερβιρισμένα με ελαιόλαδο και γάρο)

Βωλητίνος άρτος
(αλεύρι ζειάς, παπαρουνόσπορος, ελαιόλαδο, χόνδρος)
Κύρια πιάτα

Μύμα
(κοτόπουλο, τυρί, ξύδι, σταφίδες, κύμινο, θρούμπι, κόλιαντρο, σκορδολάσαρο, κρεμμύδι, παπαρούνα, ρόδι)

Γεμιστό γουρουνόπουλο
(γουρουνόπουλο γεμισμένο με μικρά πουλιά, κοτόπουλο, αυγά κ.α.)

Μαυρομάτικα φασόλια με μέλι και σιναπόσπορο
(μαυρομάτικα φασόλια, σιναπόσπορος, μέλι, μαϊντανός, κύμινο, ξίδι, οινόγαρο, πιπέρι)
Μεταξωτός άρτος
(αλεύρι, κρόκος)
Γλυκίσματα

Δίπλες

Γλυκό κουταλιού
Ποτά

Kυκεών
(κρασί, κριθάλευρο, τυρί)

Κόνδιτον
(κρασί, κανέλα, γαρίφαλο, στάχος, πιπέρι)

 

Εδώ, μπορείτε να διαβάσετε άρθρο μου για τον κυκεώνα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s