ΑΓΟΡΑΖΩ ΕΛΛΗΝΙΚΑ;

Tους τελευταίους μήνες βομβαρδιζόμαστε από κινήσεις που προσπαθούν να κάνουν τους Έλληνες να συνειδητοποιήσουν ότι είναι μια αποφασιστική δύναμη υποστήριξης της ελληνικής οικονομίας, άρα οφείλουν να αγοράζουν τα ελληνικά προϊόντα. Δεν είναι η πρώτη φορά που η Ελλάδα ως έθνος συνδέεται με το δίδυμο: προϊόντα – οικονομία. Θυμηθείτε τον Λαλάκη τον εισαγόμενο της δεκαετίας του ΄80, την κρατική διαφήμιση που αποσκοπούσε στην τόνωση των πωλήσεων των ελληνικών προϊόντων, τότε που άρχισε να εκδηλώνεται ο παροξυσμός της ξενομανίας και της επίδειξης μέσω της κατανάλωσης.

Όμως, όσον αφορά τουλάχιστον στα τρόφιμα, εγείρονται δύο ερωτήματα: Μπορεί η Ελλάδα να θρέψει τον πληθυσμό της αποκλειστικά με δικά της προϊόντα; Και τι σημαίνει ελληνικά προϊόντα;

Δυστυχώς, αυτό το κομμάτι γης που είναι η Ελλάδα σήμερα ποτέ δεν κατάφερε να θρέψει τους κατοίκους του. Τα σιτηρά για παράδειγμα ήταν ένα είδος εν ανεπαρκεία κατά τη διάρκεια του μεγαλύτερου μέρους της ελληνικής ιστορίας. Παρ’ όλο που οι χωρικοί τα καλλιεργούσαν σε όποια περιοχή της χώρας επέτρεπαν οι κλιματικές και εδαφικές συνθήκες, παρ’ όλο που στη Θεσσαλία, τη Μακεδονία και τη Θράκη γίνονταν εκτεταμένες καλλιέργειες, τα σιτηρά ποτέ δεν ήταν αρκετά. Εξάλλου αυτό δείχνει και η επιτυχημένη εμπορική δραστηριότητα πολλών Ελλήνων επιχειρηματιών μέχρι τις αρχές το 20ου αιώνα γύρω από τις εισαγωγές σιτηρών από την περιοχή της Μαύρης θάλασσας. Το ίδιο όμως συνέβαινε και με τα όσπρια, αργότερα με τη ζάχαρη κ.λ.π. Οι αιτίες βρίσκονται στις τεράστιες καταστροφές που προκαλούσαν στην γεωργία οι πόλεμοι, οι εμφύλιες διαμάχες, οι κακοκαιρίες, οι ασθένειες των φυτών αλλά και στους κλήρους μικρού μεγέθους και στις μονοκαλλιέργειες. Το σύγχρονο ελληνικό κράτος πλήρωσε πολύ ακριβά τον περιορισμένο αριθμό καλλιεργειών (κυρίως λάδι, εσπεριδοειδή και σταφίδα), όπως και την εξάρτηση του από συγκεκριμένες ξένες αγορές (βλ. σταφίδα με τα γνωστά αποτελέσματα). Η έλλειψη επανεπένδυσης των κεφαλαίων στη βελτίωση των καλλιεργειών (βλέπε σταφιδοκαλλιέργεια  αλλά και σύγχρονες εοκικές επιδοτήσεις) συνέβαλαν επίσης στο να παραμένει η αγροτική παραγωγή έντονα οπισθοδρομική. Δεν είναι τυχαίο ότι το κράτος ενδιαφέρθηκε για την καλλιέργεια των σιτηρών μόνο μετά την καταστροφική πορεία της σταφίδας και του καπνού. Μάλιστα στο τέλος της δεκαετίας το 1920 υποχρέωσε τους  αλευροποιούς να απορροφούν τουλάχιστον κατά ένα τέταρτο ελληνικό σιτάρι.

Σταδιακά η έκταση των σιτοκαλλιεργειών αυξήθηκε, όπως αυξήθηκε η απόδοση και η ποιότητά τους και εξαιτίας της χρήσης νέων ποικιλιών. Και εδώ δημιουργήθηκε ένα άλλο μεγάλο πρόβλημα. Οι καινούριες ποικιλίες εκτόπισαν τις παλιές με αποτέλεσμα να πληγεί σημαντικά η βιοποικιλότητα. Σύμφωνα με το Πελίτι από το 1927 μέχρι το 1969 οι ντόπιες ποικιλίες μειώθηκαν κατά 90%. Σήμερα διασώζεται μόνο το 1%.

Με τον αγροτικό τομέα να διατηρεί τεράστιες οργανωτικές αδυναμίες, τον αγροτικό πληθυσμό να υπολείπεται σε μόρφωση, κατάρτιση, επαγγελματική συμπεριφορά και ικανότητα συνεργασίας δεν είναι τυχαίο ότι η αγροτική οικονομία παραμένει σχεδόν υπανάπτυκτη· παρά του ότι ζούμε σε μια εύφορη χώρα.  Άρα δεν είναι και περίεργο που εισάγουμε τόσα γεωργικά και κτηνοτροφικά προϊόντα. Εντούτοις, αυτός ακριβώς ο τομέας είναι ένα δυνατό χαρτί για την Ελλάδα μιας και έχει τη δυνατότητα παραγωγής προϊόντων υψηλής ποιότητας.

Προς το παρόν, εισάγουμε  μαλακό σιτάρι, κριθάρι και καλαμπόκι αν και εξάγουμε σκληρό σιτάρι και μάλιστα στην Ιταλία για παραγωγή ζυμαρικών.  Εισάγουμε κρέας και γαλακτοκομικά γιατί δεν επαρκούν αυτά που παράγουμε εξαιτίας της αλλαγής των διατροφικών συνηθειών. Εισάγουμε κατεψυγμένα τρόφιμα γιατί αυτά που παράγουμε  είτε δεν επαρκούν ή προορίζονται για τις αγορές του εξωτερικού (π.χ. σπαράγγια). Εισάγουμε βιολογικά προϊόντα αφού η καλλιέργειά τους είναι ακόμη περιορισμένη, παρά τις αυξητικές τάσεις που παρατηρούνται τα τελευταία χρόνια.

Αντιθέτως, η παραγωγή ρυζιού και φέτας υπερκαλύπτει τις ανάγκες μας. Και είμαστε αυτάρκεις σε πορτοκάλια, αυγά, ελαιόλαδο, ελιές κορινθιακή σταφίδα, προϊόντα που αποτελούν αντικείμενο σημαντικών ελληνικών εξαγωγών. Εισάγουμε όμως λευκή σταφίδα γιατί η δικιά μας έπεσε θύμα της κερδοσκοπίας των επιδοτήσεων.

Aυγοτάραχο Τρικαλινού, ένα σπουδαίο ελληνικό προϊόν

Από την άλλη τι σημαίνει ελληνικό προϊόν; Στην πραγματικότητα υπάρχει τεράστια ασάφεια γύρω από τα ελληνικά προϊόντα και καλό θα είναι να το παίρνουν σοβαρά υπόψη όσοι ασχολούνται με το θέμα της ελληνικότητας και με την καταδίκη των «ξένων» προϊόντων.

Έχουμε και λέμε λοιπόν:

Η ΑΒ Βασιλόπουλος, η 2η μεγάλη αλυσίδα super market στην Ελλάδα ανήκει στον Βελγικό όμιλο Delhaize, ο οποίος όμως προωθεί μια τεράστια ποικιλία ελληνικών προϊόντων, απασχολεί 11000 Έλληνες και πληρώνει φόρους στο ελληνικό κράτος.

Η γνωστή βιομηχανία ζυμαρικών Μίσκο ανήκει από το 1991 στον όμιλο Barilla ο οποίος χρησιμοποιεί ελληνικές πρώτες ύλες για τα προϊόντα Μίσκο και έχει κτίσει στη Βοιωτία το 3ο σε μέγεθος μεγαλύτερο εργοστάσιο ζυμαρικών στην Ευρώπη.

Το ελληνικό τμήμα της Frieslad Campina απασχολεί 470 συμπατριώτες μας και χρησιμοποιεί το 15% της εγχώριας παραγωγής γάλακτος.

Το ελαιόλαδο Άλτις είναι προϊόν της «Ελαίς Unilever» η οποία επίσης παράγει το Βιτάμ και τη Φυτίνη. Τα προϊόντα παράγονται στην Ελλάδα με ελληνικές πρώτες ύλες και η εταιρεία απασχολεί Έλληνες εργαζόμενους. Το ίδιο ισχύει και για τη Μινέρβα η οποία ανήκει στον πολυεθνικό όμιλο PZ Cussons και παράγει πλήθος προϊόντων στην Ελλάδα με σημαντικές εξαγωγές στο εξωτερικό.  Στη δε  Unilever ανήκουν και τα παγωτά Έβγα, μέσω της Αlgida. Αλλά και η Algida παράγει μέρος των παγωτών της στην Ελλάδα. Για να μη μιλήσω για τις Coca Cola, Fanta, Sprite που παράγουν και εμφιαλώνουν τα προϊόντα τους στην Ελλάδα, για να μη μιλήσω για την Αθηναϊκή Ζυθοποιία, μέλος του ομίλου Heineken η οποία απασχολεί 2000 Έλληνες εργαζόμενους αλλά και από το 2009 προμηθεύεται ένα πολύ μεγάλο ποσοστό ελληνικού κριθαριού για τις μπύρες Αλφα και Amstel.

Και φυσικά σκεφτείτε όλους αυτούς τους εργαζόμενους που ασχολούνται με την προώθηση, τη  διαφήμιση και τις πωλήσεις. Η δικιά τους εργασία δεν είναι προϊόν που αξίζει να υποστηριχθεί;

Από την άλλη τι να πω για τις ελληνικής ιδιοκτησίας εταιρείες που παράγουν παραδοσιακές λιχουδιές (π.χ. σύγκλινα, απάκια και λουκάνικα) με κρέατα εισαγωγής; Για να μην αναφέρω ένα τυροκόμο της Κρήτης ο οποίος σε ανύποπτο χρόνο μου είπε πως χρησιμοποιεί γάλα σε σκόνη από την Ολλανδία για να κάνει πιο παχύ το τυρί του. Προφανώς δεν είναι ο μόνος που ακολουθεί αυτή την τακτική. Βεβαίως να μην ξεχάσουμε τις ελληνικές εταιρείες που μετέφεραν τα εργοστάσια τους κυρίως σε βαλκανικές χώρες για ευνόητους λόγους.

Επειδή λοιπόν στη σημερινή κοινωνία της παγκοσμιοποίησης δύσκολα θα βρείτε προϊόν που έχει παρασκευαστεί με ελληνικές πρώτες ύλες (καλλιεργημένες από ελληνικά χέρια, λιπασμένες με ελληνικά λιπάσματα και στην περίπτωση των ζωικών προϊόντων από ζώα θρεμμένα με ελληνικές ζωοτροφές), σε ελληνικά εργοστάσια, έχει συσκευαστεί στην Ελλάδα και πουλιέται σε ελληνικά super markets, σας συμβουλεύω να κάνετε ό,τι κι εγώ: προσέχω αν αναφέρεται η Ελλάδας χώρα παραγωγής ή συσκευασίας ή εμφιάλωσης πάνω στη συσκευασία του προϊόντος και το αγοράζω. Καθόλου δεν με απασχολεί αν η σοκολατοποιία Παυλίδη ανήκει στην Kraft, μου φτάνει ότι δουλεύουν τόσοι άνθρωποι εκεί και μακάρι να πάνε οι δουλειές της ακόμα καλύτερα για να δουλέψουν ακόμη περισσότεροι. Έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει καμμία περίπτωση να καταναλώνουμε μόνο όσα παράγουμε, εκτός κι αν θέλουμε να γίνουμε Αλβανία της εποχής του Χότζα. Ζούμε σε περίοδο οικονομικής κρίσης αλλά ούτε ο εθνικισμός, ούτε η εσωστρέφεια θα μας ωφελήσουν. Ας ασχοληθούμε σοβαρά με την παραγωγή πρώτων υλών, ας φροντίσουμε την ποιότητα των παραγόμενων προϊόντων και τους τομείς της μεταποίησης, της προώθησης και της κρατικής στρατηγικής – στους οποίους χωλαίνουμε-  ας μάθουμε να συνεργαζόμαστε και κυρίως ας αντιμετωπίσουμε αυτό που παράγουμε ως ένα προϊόν πολιτισμού. Αντί να κλειστούμε στη χώρα μας και να κλειδώσουμε την πόρτα προτείνω να ανοίξουμε ένα παράθυρο στον κόσμο και να προσφέρουμε προϊόντα καινοτόμα, εντυπωσιακά που θα είναι φορείς της μυστικής πατρίδας που έχουμε στην καρδιά μας.

ΥΓ. Και αρνούμαι κατηγορηματικά να αγοράσω χυλοπίτες προς 6 ευρώ το μισό κιλό γιατί είναι φτιαγμένες με αυγά από αλανιάρες ελληνίδες κότες, ελληνικό γάλα και ελληνικό αλεύρι. Όσοι ασχολούνται με την παραγωγή προϊόντων καλά θα κάνουν να προσέξουν τις τιμές τους. Σε περίοδο κρίσης ο φτωχός Έλληνας θα προτιμήσει το φθηνότερο προϊόν και ας είναι φτιαγμένο στην Κίνα.

Αν και του 2007, πολύ ενδιαφέρον άρθρο: Προοπτικές τομέα σιτηρών

«Ο αγροτικός τομέας στην Ελλάδα: Επιδοτήσεις και παροχές αντί για αξιοποίηση των συγκριτικών μας πλεονεκτημάτων», Οικονομικό Δελτίο (Alpha Bank), 109, 2009, σ. 6-7, 13.
Δ. Κυρκιλής, «Ανάπτυξη και κρίση στην ελληνική οικονομία: Η διεθνοποίηση της ελληνικής οικονομίας την μεταπολεμική περίοδο», στο Μελέτες προς Τιμήν του Καθηγητού Θεοδώρου Α. Σκούντζου, Πειραιάς: Πανεπιστήμιο Πειραιώς, 2005, τόμ. α΄.

 

 

Advertisements

10 thoughts on “ΑΓΟΡΑΖΩ ΕΛΛΗΝΙΚΑ;

  1. Συμφωνώ με τα γενικότερα επιχείρηματα του άρθρου. Κρίσιμη όμως εδώ για την κατανόηση και ερμηνεία του πράγματος είναι μια διαφοροποίηση των όρων «ελληνικών συμφερόντων», και «ελληνικής παραγωγής ή/και πρώτων υλών». Στην πρώτη περίπτωση, η αγορά ενός τέτοιου προϊόντος μπορεί να συνεισφέρει στην ανάπτυξη της ελληνικής επιχειρηματικότητας και σε δευτερο επίπεδο να οδηγήσει σε νέες θέσεις εργασίας κ.ο.κ. Στη δευτερη περίπτωση, μιλάμε για αξιοποίηση εγχώριων πρώτων υλών και εργατικού δυναμικού, που σε διαφορετική περίπτωση δε γνωριζουμε τι θα γινόταν. Αν και είναι δύσκολο να πει κανείς με σιγουριά λόγω της πολυπλοκότητας του ζητήματος ανά προϊόν, νομίζω πως η πρώτη περίπτωση κρύβει μεγαλύτερη και πιό συνολική δυναμική ανάπτυξης από τη δεύτερη, με την προϋπόθεση βέβαια ο επιχειρηματίας (ή ότι άλλο) να παίζει σωστά τους όρους του παιχνιδιού στη χώρα.

    Μου αρέσει!

    1. Συμφωνώ μαζί σας…. Αλλά και στη δεύτερη περίπτωση δεν μπορούμε να παραβλέψουμε ότι απασχολούνται άνθρωποι, χρησιμοποιούνται ελληνικές πρώτες ύλες, γνωρίζοντας βέβαια ότι ο καπιταλισμός και η παγκοσμιοποίηση ευνοεί το κέρδος των μεγάλων εταιρειών, πολλές από τις οποίες έχουν συνδεθεί με την ασύστολη εκμετάλλευση του τρίτου κόσμου. Εδώ http://pubs.socialistreviewindex.org.uk/isj101/morelli.htm υπάρχει ένα παλιό αλλά ακομη πολύ ενδιαφέρον άρθρο για το ρόλο των Unilever, Nestle κλπ. στον τρίτο κόσμο.
      Πάντως είναι εξαιρετικ’α περίπλοκο το θέμα της ταυτότητας των προϊόντων και επειδή οι Ελληνικές βιοτεχνίες τροφίμων συχνά χρησιμοποιούν εισαγόμενες πρώτες ύλες όχι μόνο γιατί είναι φθηνότερες αλλά και γιατί δεν υπάρχουν σε επαρκείς ποσότητες στην Ελλάδα. Το σουσάμι είναι ένα τέτοιο προϊόν μιας και καλλιεργείται σε περιορισμένη έκταση. Η Ελλάδα λοιπόν είναι ο μεγαλύτερος εισαγωγέας σησαμιού στην Ευρώπη για τους πολυδιαφημιζόμενους παραδοσιακούς χαλβάδες, παστέλια και ταχίνι.
      Και φυσικά έχετε δίκιο ότι όσοι εμπλέκονται στην παραγωγή προϊόντων πρέπει να παίξουν σωστά το παιχνίδι τους για να συνεισφέρουν στην ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας. Αυτό είναι το ζητούμενο και αυτό είναι ταυτόχρονα ένα από τα μεγάλα αγκάθια της ελληνικής επιχειρηματικότητας.

      Μου αρέσει!

  2. Μας έχουν φάει τα αυτιά με το να προτιμούμε τα ελληνικά προϊόντα με τους κωδικούς που ξεκινάνε με το 520, ξεχνώντας βεβαίως να μας εξηγήσουν ότι οι πρώτες ύλες (π.χ. το γάλα) προέρχονται απο χώρες του εξωτερικού. Το άρθρο σας εξηγεί όλα αυτά που χρειάζεται να ξέρουμε και για το πώς μπορούμε να βοηθήσουμε στην ανάπτυξη της οικονομίας μας.

    Μου αρέσει!

    1. Οι κωδικοί παραχωρούνται από ένα διεθνή οργανισμό που έχει αντιπροσωπους σχεδόν σε κάθε χώρα. Για την Ελλάδα οι αριθμοί παραχωρούνται από την GS1 Ελλάς Α.Ε..και αρχίζουν με τον κωδικό 520. Οι εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα συνήθως συνεργάζονται με την GS1 Ελλάς Α.Ε. άρα χρησιμοποιούν κωδικούς που αρχίζουν από 520. Το ίδιο κωδικό όμως φέρουν και προϊόντα που κατασκευάζονται στο εξωτερικό για τις ελληνικές αγορές. Από την άλλη αν μια ελληνική εταιρεία αγοράσει κωδικό από την Αμερική τα προϊόντα της δεν θα φέρουν το 520 παρ΄όλο που αυτή δραστηριοποιείται στην Ελλάδα και χρησιμοποιεί ελληνικές πρώτες ύλες.
      Ο κωδικός από 520 παρέχει ένδειξη για τη χώρα προέλευσης, δεν αποτελεί απόδειξη.

      Μου αρέσει!

  3. Και εσυ στο κόλπο εισαι , δεν λες πως αυτοι οι προδοτες που μας διοικούν με εντολες απο εξω καταστρεφουν καθε προσπαθεια για αυταρκεια διατροφικη των Ελληνων.

    Αυτη η γη μπορει να παραγει τα παντα και σε υπεραρκετές ποσοτητες, ασε τα σαπια.

    Μου αρέσει!

    1. Δεν είμαι σε κανένα κόλπο και λυπάμαι αλλά αυτάρκεια δεν μπορούμε να έχουμε για πολλούς λόγους. Ακόμα και τα προϊόντα στα οποία μπορούμε να έχουμε από σχετική έως μεγάλη αυτάρκεια δεν φτάνουν ποτέ στο καταναλωτή με τιμές μικρότερες από αυτές των εισαγόμενων. Και παρά το αγενές ύφος σας συμφωνώ μαζί σας ότι οι κυβερνήσεις των τελευταίων δεκαετιών έπαιξαν άσχημους ρόλους, τουλάχιστον όσον αφορά τη γεωργική πολιτική.

      Μου αρέσει!

  4. » Καθόλου δεν με απασχολεί αν η σοκολατοποιία Παυλίδη ανήκει στην Kraft,
    μου φτάνει ότι δουλεύουν τόσοι άνθρωποι εκεί και μακάρι να πάνε οι δουλειές
    της ακόμα καλύτερα για να δουλέψουν ακόμη περισσότεροι.»

    Σοβαρολογείτε κυρία μου, είναι αυτο τρόπος για να στηρίξουμε την Ελλάδα ;
    σας φαίνεται εθνικιστικό μήπως να πααργουμε στην Ελλάδα και να ανήκουν οι Εταιρείες
    σε ελληνες; οι οποίοι φυσικά θα παράγουν στη χώρα και όχοι στη Βουλγαρία και θα επενδύουν εκ νέου
    στην ελλάδα.Αν δηλαδή αύριο οι ξενες πολυεθνικές πάνε στη Βουλγαρία και μετακομίσουν εκει με καλύτερα μεριοκάτ ατους
    έλληνες εργάτες θα αγοράζουμε τα προϊόντα τους;;;
    Πού χαλαρή η προσέγγισή σας ,
    Δηλαδή ας τα δώσουμε -ξεπουλήσουμε ΟΛΑ ΣΤΟΥΣ ΞΕΝΟΥΣ ΟΙΚΟΥΣ
    ΑΡΚΡΙ Ν ΑΜΑΣ ΔΙΝΟΥΝ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΕΙΣ ΔΟΥΛΟΠΑΡΟΙΚΟΙ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ.
    ΑΝΔΡΑΠΟΔΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΟ!
    ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΑΝ ΑΠΟΛΥΣΟΥΝ ΟΙ ΞΕΝΟΙ ,ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΖΗΤΗΣΗ
    ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΓΑΙ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΘΑ ΤΗΝ ΚΑΛΥΨΟΥΝ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙς
    ΠΟΥ ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΝΑ ΧΡΕΙΑΣΤΟΥΝ ΚΟΣΜΟ.ΟΧΙ ΜISKO ΛΟΙΠΟΝ ΑΛΛΑ «ΗΛΙΟΣ» ΚΑΙ «ΜΕΛΛΙΣΑ»
    ΟΧΙ ΕΛΑΙΣ ΑΛΛΑ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΥ ΣΗΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΚΩΝΙΑΣ.
    ΝΑ ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ ΗΛΑΔΗ ΤΟΝ ΠΛΟΥΤΟ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΕΣΩ ΤΩΝ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ.
    Ε ΛΟΙΠΟΝ ΔΙΑΦΩΝΟΥΜΕ

    Μου αρέσει!

    1. Μα τι λέτε, καθόλου δεν μου φαίνεται εθνικιστικό να παράγουμε στην Ελλάδα και ν’ ανήκουν οι εταιρείες σε Έλληνες. Στην πραγματικότητα θεωρώ τραγικό αυτό το ξεπούλημα που γίνεται και έχει τόσες μορφές. Αλλά και δεν απαιτώ να εθνικοποιηθουν ή να κλείσουν όλες οι ξένες εταιρείες όταν τουλάχιστον στον τομέα των τροφίμων χρησιμοποιούν ελληνικές πρώτες ύλες και Έλληνες εργαζόμενους.
      Αγαπητέ κύριε, θα διαφημίσω όσο μπορώ το λάδι του συνεταιρισμού Κριτσάς, το Μανιάτικο βιολογικό λάδι Blauel (και είναι Γερμανός αυτός, παθιασμένος με την Ελλάδα) τη φέτα Αρβανίτη, το μέλι του «Μελισσουργείον», το Ραδίκι με τις παραδοσιακές ποικιλίες του σε λαχανικά και τα βότανα και δεκάδες άλλα προϊόντα και παραγωγούς. Αλλά δεν θα απλώσω το χέρι μου στις χυλόπιτες της κυρίας στη λαική που είχαν τιμή πώλησης 6 ευρώ το κιλό. Η χειρόγραφη ταμπελίτσα τους έγραφε «ελληνικό, χειροποίητο προϊόν». Ε, και; Ούτε θα αγοράσω ξανά από τον τυροκόμο που μου πούλησε 40 κιλά τοπικού τυριού σε τιμή ντελικατέσεν, μου έδωσε απόδειξη μετά από καυγά και όταν δοκιμάσαμε όλα τα τυριά, εκεί να δείτε οργή, τα περισσότερα δεν είχαν την ίδια γεύση με τα δείγματα. Αυτούς τους παραγωγούς και τα προϊόντα τους ούτε να τους πλησιάσω δεν θέλω. Και ας φτιάχνονται στην Ελλάδα. Και φυσικά δεν θα περάσω ούτε το κατώφλι γνωστού ξενοδοχείου της περιοχής μου – ναι είναι Ελληνες οι ιδιοκτήτες του- που έχει Ελληνες και ξένους να δουλεύουν για ένα κομμάτι ψωμί. Φέτος, έμαθα, ότι προσέλαβε καμαριέρες δοκιμαστικά -και χωρίς μισθό- για δυο μήνες. Οι καλύτερες υποτίθεται ότι θα μονιμοποιούνταν. Μπορείτε να φανταστείτε το μέγεθος της εκμετάλλευσης.
      Είπατε για τον πλούτο της χώρας μας… Νιώθω μεγάλη χαρά και συγκίνηση όταν βλέπω νέα παιδιά με καινοτόμες ιδέες να διαχειρίζονται αυτόν τον πλούτο με τρόπους που μας βγάζουν από το καβούκι της εσωστρέφειας και του τρόμου της ύφεσης. Και με θλίβει βαθύτατα η περιφρόνηση του… αν έρθετε στην Κρήτη θα δείτε τους πορτοκαλεώνες να γίνονται φωτοβολταϊκά.
      Τέλος πάντων, το θεμα της ελληνικότητας των τροφίμων είναι μεγάλο και εξαιρετικά περίπλοκο. Από την άλλη βέβαια έχουμε και μια μακρά σειρά κυβερνήσεων χωρίς γεωργική πολιτική που σκόρπιζαν εοκικές επιδοτήσεις για ψηφοθηρικούς ρόλους και αγρότες που εκμεταλλεύτηκαν τις επιδοτήσεις – παραποιώντας συχνά στοιχεία- για προσωπικό τους όφελος και όχι για βελτίωση της περιουσίας τους.

      Μου αρέσει!

      1. Καλησπέρα,
        έχω έΡθει πολλές φορές στην Κρήτη και τώΡα και παλιά , που ξηλώναμε τους αμπελώνες στην Ελλάδα για να κάνουμε rooms to let και τα διάφορα ……mare.Τελικά δεν βλέπω σε τι διαφωνείτε μαζί μου,(ή αντίστροφα) είπε κανείς να πληρώσουμε καραβίσια τα προϊόντα διαφόρων επιτήδειων που πολλές φορές δεν έχουν και τις έγκυρες πιστοπιήσεις ότι ειναι οικολογικά, από «κότα αλλανιάρα» όπως λέτε.ΚΑΝΕΙΣ ΜΑΣ δΕΝ ΔΙΑΦΩΝΕΙ ΣΕ ΑΥΤΟ ειδικά όταν η κρίση βαθαίνει μέρα τη μέρα.Αλλά ΑΛΛΟ ειναι να στηλιτεύουσουμε την προσπάθεια κάποιων αν εκμεταλλευτούν αισχρά με όποιο τρόπο την τάση για προτίμηση στα ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ και άλλο να λέμε ότι είναι πολύ σύνθετο το θέμα ..του τι «είναι ελληνικό απλούστατο είναι».Η ξένες εταιρείες απλά στεχαχωριούνατι τώτα γιατι χανουν μερίδια της αγοράς αλλά τι να γίνει ξυδάκι.
        Η σκέψη μου στο θέμα αν και θέλει κάποιες διευκρινήσεις, χονδρικά είναι , αν έχουμε ελληνικές εταιρείες που παράγουν κάποιο προ?ϊόν , ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ας το προτιμούμε ΑΝ ΜΑΣ ΚΑΛΥΠΤΕΙ ΚΑΙ ΩΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΑΠΟΨΗ ΣΧΕΣΗ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ/ΤΙΜΗΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΑΛΛΟ. ΔΗΛΑΔΗ ΔΕΝ ΕΝΝΟΩ ΝΑ ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ ΟΤΙ ΝΑΝΑΙ ΚΑΙ ΣΕ ΟΤΙ ΤΙΜΗ, ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟ.ΟΧΙ ΘΑ ΗΤΑΝ ΑΝΟΗΤΟ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ.ΑΛΛΑ ΤΟ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΜΑΛΛΟΝ ΑΠΛΟ.
        ΑΝ ΔΕΝ ΠΑΡΑΓΟΥΜΕ ΤΟ ΠΡΟΙΟΝ ΕΔΩ , Ε ΤΟΤΕ ΝΑΙ ΑΝ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΘΑ ΤΟ ΠΑΡΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΞΕΝΟΥΣ.ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΠΝΩ ΑΠΟ ΔΕΚΑ ΖΥΘΟΠΟΙΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ (2 ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ ΜΑΛΙΣΤΑ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ) ΚΑΙ ΝΑ ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ ΑΜ-ΣΤΕΛ!!! ΕΛΕΟΣ . ΤΟ 70% ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ ΕΧΕΙ Η HEINEKEN STHN ELLΑΔΑ.ΑΣ ΤΟ ΚΕΡΔΙΣΟΥΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΚΑΙ ΑΝ ΑΠΟΛΥΘΕΙ ΚΟΣΜΟΣ ΘΑ ΤΟΝ ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΟΥΝ , ΖΗΤΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ.
        ΑΠΟΡΡΥΠΑΝΤΙΚΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ ΑΚΟΜΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ, ΥΠΕΡΧΕΙ ΤΟ ΠΛΑΝΕΤ, ΤΟ ENDLESS, TO ΠΑΡΙΣΜΟ ΣΑΠΟΥΝΙ ΑΡΚΑΔΙ ΓΙΑ ΠΛΗΝΤΥΡΙΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΟΛΛΑ.
        ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΑΘΕΙΑ ΓΑΙ ΤΙΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΤΙΣ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΕΣ, ΑΛΛΑ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΧΕΙΡΑΓΟΓΟΥΝ ΤΟΝ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟ ΜΕ ΟΧΙ ΤΟΣΟ BUSSINESS ETHICS …τακτικές.Σε βάρος των Ελληνικών σε κάθε περίπτωση.
        ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΜΑΛΛΟΝ Θα ΣΥΓΚΛΙΝΟΥΜΕ ΤΕΛΙΚΑ.
        ΣΥΓΝΩΜΗ γιατι ΧΕΙΜΑΡΡΩΔηΣ σΤΟ ΥΦΟΥΣ ΓΡΑΦΗσ ΜΟΥ , αλλά είμουν πού βιαστικός λόγω δουλειάς.
        ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΜΗ ΠΑΡΕΞΗΓΗΘΩ , ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΚΑΚΟΠΡΟΑΙΡΕΤΟΣ ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΤΟ ΔΙΑΛΟΓΟ.
        ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για ΤΟ ΒΗΜΑ ΚΑΙ ΧΑΡΗΚΑ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ.

        Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s