ΜΠΙΑΝΚΟ

Πριν από καιρό ο ψαράς που εμπιστευόμουν στην κεντρική αγορά της Αθήνας μου είπε συνομωτικά » Κοίτα, μην έρχεσαι πολύ πρωί για φρέσκο ψάρι… Καλύτερα να κοπιάζεις το μεσημεράκι». Έτσι κατάλαβα ότι  φρέσκο ψάρι αγοράζουμε το πρωί μόνο αν έχουν αδειάσει εντελώς οι πάγκοι την προηγούμενη. Επίσης, πληρώνουμε λιγότερο γιατί όσο περνά  η ώρα τόσο πέφτει η τιμή του. (Φυσικά, αναρωτήθηκα τι μου έδινε μέχρι τότε.)

Την τελευταία λοιπόν φορά βρήκα ένα ωραίο μεγάλο μπακαλιάρο από την Εύβοια… ό,τι έπρεπε  για σούπα. Για το παιδί μου που αρνείται να φάει την κλασική ψαρόσουπα- αν και είναι φανατικός ιχθυοφάγος- αγόρασα 2 μέτρια μπακαλιαράκια που βρίσκονταν μέσα στο καφάσι των μεγαλύτερων ομοίων τους. Αυτά έγιναν Κερκυραϊκό bianco~  λευκό φαγητό, δηλαδή  χωρίς ντομάτα, και ένας τόσο ωραίος τρόπος για να μαγειρεύει κανείς ψάρια με ευαίσθητη σάρκα.

Η συνταγή είναι από το βιβλίο «Επτανησιακή κουζίνα» των Diana Farr Louis και June Marinos (σελ. 133-4). Μείωσα λίγο την ποσότητα του λαδιού και πρόσθεσα ένα μικρό τριμμένο καρότο. Γιατί ο Ορφέας εκτός από τα ψάρια αγαπά και τα καρότα.

 

1 1/2 κ. φρέσκος μπακαλιάρος

1 μέτριο κρεμμύδι λεπτοκομμένο

5 μεγάλες σκελίδες σκόρδο λεπτοκομμένες

1/3 φλ. ελαιόλαδο

3 φλ. νερό

1/2 κ.γλ. ρίγανη

αλατοπίπερο

7 μέτριες πατάτες κομμένες σε μεγάλες φέτες

1 τριμμένο καρότο

χυμός 1 λεμονιού

Καθαρίστε τον μπακαλιάρο, αλατίστε τον ελαφρά για να σφίξει το κρέας του και αφήστε στο ψυγείο για 1-2 ώρες.

Σωτάρετε ελαφρά το κρεμμύδι, το σκόρδο και τις πατάτες, προσθέστε το νερό, το καρότο και το αλατοπίπερο και σιγοβράστε μέχρι να μισομαλακώσουν οι πατάτες. Προσθέστε το ψάρι προσέχοντας να είναι καλυμμένο μέχρι τη μέση με τη σάλτσα. Αν χρειαστεί, ρίξτε λίγο νερό ακόμα. Σιγοβράστε για 15 λεπτά μέχρι να μαγειρευτεί το ψάρι και να δέσει το ζουμί. Ρίξτε το λεμόνι και σερβίρετε με ζεστό φρέσκο ψωμί.

Να ξέρετε πως ο μπακαλιάρος, όπως και  η κουτσομούρα, ο ξιφίας, ο ερυθρός και μακρόπτερος τόνος, η γάμπαρη, η γαρίδα και η καραβίδα, κινδυνεύει με εξαφάνιση γιατί υπεραλιεύεται χωρίς μάλιστα να έχει φτάσει σε αναπαραγωγική ηλικία. Γι’ αυτό δεν αγοράζουμε πολύ μικρά μπακαλιαράκια.

Επίσης, πολλά ψάρια που θεωρούνται λιγότερο δημοφιλή πετιούνται πίσω στη θάλασσα. Κάθε χρόνο περίπου 15.000  τόνοι λούτσοι, μπαλάδες, σαφρίδια κ.λ.π. καταλήγουν ξανά στο νερό. Φαντάζεστε τι καταστροφή προκαλείται στα θαλασσινά είδη.

Είναι λοιπόν ζήτημα ζωής και θανάτου για πολλά από αυτά η δημιουργία θαλασσίων καταφυγίων, ώστε να μπορούν να αναπαραχθούν και να μεγαλώσουν ανενόχλητα.

Από τη μεριά μας οφείλουμε να γίνουμε πιο υπεύθυνοι και να μην αγοράζουμε μικρά ψαράκια, όσο νόστιμα κι αν είναι.

4 thoughts on “ΜΠΙΑΝΚΟ

  1. Πόσο δίκιο έχεις, Μαριάνα. Κοντεύυμε εμείς οι άνθρωποι να αφανίσουμε τελικά κάθε είδος ψαριού έτσι όπως πάμε. Ας είμαστε λοιπόν λίγο πιο ευσυνείδητοι κι ας μην τρώμε τα μικρά ψάρια, όπως πολύ σωστά λες.

    Bianco δεν έχω φτιάξει ποτέ. Είναι πολύ ενδιαφέρον πιάτο για μένα που, να σου πω την αλήθεια, βαριέμαι πια να τα κάνω όλα με κόκκινες σάλτσες, όσο νόστιμες κι αν είναι.
    Σημειώνω τη συνταγή και θα την δοκιμάσω σύντομα.
    Σ’ ευχαριστώ!

    Μου αρέσει!

    1. Μάγδα, στις ελληνικές κουζίνες υπάρχει μια πληθώρα πιάτων με λευκές σάλτσες, συμπεριλαμβανομένης αυτής με την βενετσιάνικη προέλευση. Εξάλλου η ντομάτα χρησιμοποιείται μόλις 200 χρόνια!

      Μου αρέσει!

  2. Η σούπα απο την περιγραφή φαίνεται υπέροχη,θα την εκτελέσω με την πρώτη ευκαιρία.Οσο για τα ψάρια έχεις δίκιο αλλά που να το βρεις.Εαν δεν τα αγοράσουμε εμεις θα τα αγοράσει ο διπλανός μας.Εγω το ξέρω πολύ καλά 1ον γιατί ασχολούμε ερασιτεχνικά με το ψάρεμα και2ον γιατί βλέπω οτι μικρό αφήνω για να μεγαλώσει παει άλλος,εκείνος ο τζαμπα μάγκας και το βγάζει και σου την λέει κιόλας χα χα χα δεν το είδες?Ασε τις μηχανότρατες κάθε καλοκαίρι εχω γίνει γραφική να κάνω παράπονα στο λίμαναρχείο.Επίσης είναι πιο υπευθυνο να μην αγοράσω το πιο μικρό ψάρι η να το αγοράσω και και να φάει καποιος που δεν εχει να φάει?Επίσεις αυτό με τα θαλάσσσια καταφύγια δεν με έχουν πείσει ακόμη,γιατι να δίνονται τόσα ποσά για να φτιάχνουμε,κάτι που εχουμε ηδη αντί να το διαφυλάξουμε?

    Μου αρέσει!

    1. Αν αγοράζει γόνο ο διπλανός μας δεν σημαίνει ότι αποκτούμε τη δικαιολογία για να αγοράσουμε κι εμείς. Προφανώς δεν φταίνε μόνο οι ψαράδες και οι εστιάτορες που ψαρεύουν και μαγειρεύουν μωρά ψάρια και θαλασσινά. Μεγάλο μερίδιο της ευθύνης έχουμε κι εμείς, οι καταναλωτές. Όσο για τις μηχανότρατες, πέρα βρέχει. Με τις ευλογίες του ελληνικού κράτους φυσικά που προτιμά να πληρώνει υπέρογκα ΄πρόστιμα για την άδεια των ψαράδων. Αναρωτιέσαι αν είναι πιο υπεύθυνο να μην αγοράσεις το μικρό ψάρι ή να το αγοράσεις και να φάει ο ψαράς; Αν οι ψαράδες δεν θέλουν να καταλάβουν τις συνέπειες μιας νεκρής θάλασσας, δυστυχώς οδεύουν και προς την δική τους καταστροφή. Δεν σημαίνει τίποτα γι’ αυτούς το γεγονός ότι τα συνολικά αλιεύματα του 2011 ήταν κατά 51% μειωμένα σε σχέση με το 2010;

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s