Τα κατά και τα υπέρ της κρίσης

 

Tα τελευταία δυο χρόνια έχουν ειπωθεί πολλά για την ελληνική κρίση και τα περισσότερα από αυτά είναι δυσάρεστα ή προκαλούν σύγχυση.
Το γεγονός βέβαια είναι ότι πολλοί Έλληνες υποφέρουν τα πάνδεινα ενώ η πολιτική ελίτ παραμένει ανέγγιχτη.
Όλοι γνωρίζουμε πολύ καλά για τις μεγάλες περικοπές των μισθών,  την κατάρρευση της επιχειρηματικότητας, τις χρεοκοπημένες επιχειρήσεις, τους τεράστιους λογαριασμούς και φόρους, την καφκική γραφειοκρατία, το υψηλό κόστος ζωής. Όλοι γνωρίζουμε για την σταθερή αύξηση της ανεργίας των ενηλίκων (από 6,6% το Μάιο του 2008 έφτασε στο 16,6% το Μάιο του 2011), για  το τεράστιο άλμα της ανεργίας των νέων (από το 18, 6% έφτασε στο 40,1%), για την ανυπαρξία προοπτικών (ιδιαίτερα για τους νέους).  Και από κοντά η ανύπαρκτη αναπτυξιακή στρατηγική και η μείωση των παροχών κοινωνικής ασφάλισης.
Απορεί κανείς γιατί όλο και περισσότεροι πτυχιούχοι- και μάλιστα οι πιο προικισμένοι από αυτούς- εγκαταλείπουν την πατρίδα τους σε αναζήτηση μιας καλύτερης τύχης;
Και απορεί κανείς γιατί όλο και περισσότερες οικογένειες σε μεγάλες πόλεις- ειδικά αυτές που προέρχονται από τα μεσαία και κατώτερα στρώματα*- αντιμετωπίζουν εξαιρετικά δύσκολες στιγμές; Χάνουν τη δουλειά τους ** και τα σπίτια τους,  χάνουν επίσης την πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη και στις υπηρεσίες πρόληψης. Αγωνίζονται να ταΐσουν τα παιδιά τους. Οι πιο απελπισμένοι από αυτούς ζητούν βοήθεια από τα Παιδικά χωριά SOS … Και μετά από αυτό; Έρχονται αντιμέτωποι με την έλλειψη στέγης και αναγκάζονται να μείνουν με τους γονείς τους ή να φιλοξενηθούν προσωρινά στους φίλους τους. Πολλοί κοιμούνται στα αυτοκίνητά τους, έχοντας μέσα τους το φόβο ότι βρίσκονται ένα μόνο βήμα από το δρόμο.
«Αλλά αυτά δεν είναι συνηθισμένοι άστεγοι. Με μέσο όρο ηλικίας τα 47, το 11% των Ελλήνων αστέγων διαθέτει πτυχίο πανεπιστημίου (!) Και το 23,5% έχει απολυτήριο λυκείου, ενώ μόνο το 9,3% είναι αναλφάβητοι. Η  τάξη των Νεοελλήνων αστέγων έχει φορητούς υπολογιστές και iPhones, απομεινάρια της «παλιάς» τους ζωής. «Έρχονται σε μας με το κοστούμι τους και με το φορητό υπολογιστή στο χέρι. Αυτοί οι άνθρωποι πριν από μερικούς μήνες είχαν μια συνηθισμένη ζωή. Είχαν μια δουλειά, ένα σπίτι και ένα αυτοκίνητο», λέει ο Νικήτας Κανάκης, ο επικεφαλής των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στην Αθήνα. Σύμβουλοι από το Τμήμα Υπηρεσιών Αστέγων περιγράφουν μια παρόμοια κατάσταση. «Έχουμε αστέγους ακόμα κι από προάστια όπως η Κηφισιά και η Βούλα! Έρχονται εδώ με τους φορητούς υπολογιστές και τα  ακριβά smart phones που κάποτε χρησιμοποιούσαν στην εργασία τους, σοκαρισμένοι και βαθειά θλιμμένοι». Αυτοί οι άστεγοι δεν είναι τοξικομανείς ή  μετανάστες ή απόκληροι. Είναι πρώην δάσκαλοι, γιατροί, οικονομολόγοι, γραμματείς – κι ο κατάλογος συνεχίζεται. Η τωρινή τους κατάσταση δεν είναι αποτέλεσμα φτωχού υπόβαθρου ή έλλειψης δεξιοτήτων και εκπαίδευσης.  Μάλλον είναι αποτέλεσμα  της «κρίσης» που συνεχίζει να βρίσκεται στα πρωτοσέλιδα των ειδήσεων και έχει καταστρέψει τις ζωές τους χωρίς λόγο.» (Εμμανουέλα Σειραδάκη, Greece’s New Middle Class Homeless Hold a Degree and a… Laptop) …)
Το χειρότερο σχετικά με αυτή την κατάσταση είναι η απουσία επίσημης στρατηγικής για την επιστροφή τους στην εργασία και στην κοινωνία. Έτσι, οι άνθρωποι που βρίσκονται σε υλική εξαθλίωση, επιβιώνουν χάρη στο έλεος  των κοινωνικών υπηρεσιών, της Εκκλησίας, των μη κερδοσκοπικών οργανισμών και της φιλανθρωπίας των ευπορότερων.

Και η οικονομική ανάκαμψη  είναι πολύ μακριά …

Ωστόσο, όπως φαίνεται από τη σημασία της λέξης στα αρχαία ελληνικά, η κρίση έχει διπλή έννοια. Δεν σημαίνει μόνο μια χαοτική κατάσταση, αλλά και μια κρίσιμη κατάσταση που απαιτεί αποφάσεις και σωστή αντίληψη.
Από αυτή την άποψη, η σημερινή κρίση μπορεί να θεωρηθεί ως μια ευκαιρία να δούμε το παρελθόν με διαφορετικό τρόπο, να διορθώσουμε λάθη (πολλά από αυτά σχετίζονται με τον τεράστιο, αναποτελεσματικό δημόσιο τομέα και την κρίση των θεσμών) και να πάρουμε καινούριες, συνειδητές αποφάσεις. Η κρίση μπορεί να μας ωθήσει σε εφευρετικές λύσεις και μπορεί να μας σπρώξει σε σωστότερες επιλογές.
Αλλά για να μη μετραπεί η οικονομική κρίση σε κοινωνική καταστροφή, χρειάζεται να δράσουμε όλοι – κράτος και ιδιώτες. Και φυσικά χρειάζεται να ξαναγνωρίσουμε τις αρχαίες αξίες της φιλανθρωπίας, της συμπόνιας και της φιλοξενίας, προκειμένου να ανασάνουν οι ασθενέστερες ομάδες από τις δυσμενείς επιπτώσεις της κρίσης.
Εντέλει,  η κρίση μπορεί να στρέψει τον ένα εναντίον του άλλου, αλλά και μπορεί να μας φέρει πιο κοντά,  να μας κάνει να δούμε τον εαυτό μας και τον κόσμο με εντελώς διαφορετικό τρόπο.

*Πιο ευάλωτες είναι  οι άνεργες γυναίκες (σε ποσοστό 40%) και οι μονογονεϊκές οικογένειες με τουλάχιστον ένα μικρό παιδί (33,4%).

** Περίπου 1200 άνθρωποι χάνουν τη δουλειά τους κάθε εβδομάδα.

One small Greek island’s relentless struggle to get by.

Μοιράζουν γη σε αγρότες της Ξάνθης και της Καβάλας.

Εναλλακτικές καλλιέργειες.

Ένας λαχανόκηπος στο κέντρο της Αλεξανδρούπολης.

GREECE: A new wave of homeless made up of debt-stricken people – including families – is stretching current limited resources and forcing the government to search for ways to shelter the newly impoverished.

At Dinner with the Homeless in Athens, Greece.

Μπορούμε.

The Diaspora To The Rescue In Greece… Well, Almost.

Whose crisis?

The Greek crisis

Solidarity with the Greek people ! I, too, am Greek.

3 thoughts on “Τα κατά και τα υπέρ της κρίσης

  1. Λυπάμαι αλλά δεν μπορώ να δω υπερ στην κρίση! Αυτά που αναφέρετε σαν θετικά, θα μπορούσαν να είχαν γίνει με κατάλληλη παιδεία χωρίς να μας εξαθλιώσουν, χωρίς να καταστρέψουν τις ζωές μας. Αλλά όλο αυτό το σύστημα πρώτα κατέστρεψε την παιδεία μας (και δεν εννοώ απλώς την εκπαίδευση) και μετά έφερε τα άλλα! Η προώθηση των προσωπικών και όχι των συλλογικών λύσεων που είχε η κουλτούρα τους φοβάμαι ότι θα μας κυνηγά και εν μέσω κρίσης…

    Μου αρέσει!

    1. Συμφωνώ με την προλαλήσαντα το μονο κέρδος ειναι για τις τράπεζες και τις 140-45-50 πόσες είναι πολυεθνικές που καρπώνονται απο την απαξία που οι ιδιες εχουν διμιουργήσει,παγκοσμίως.Τώρα εαν θα έρθουμε πιο κοντά η πιο μακριά εξαρτάται και απο εμας τους ιδιους.

      Μου αρέσει!

      1. Ευγενία, Vita~ Ίσως ο τίτλος να μην εκφράζει σωστά αυτό που θέλω να πω. Όπως γράφω και παραπάνω, εννοώ ότι «η σημερινή κρίση μπορεί να θεωρηθεί ως μια ευκαιρία να δούμε το παρελθόν με διαφορετικό τρόπο, να διορθώσουμε λάθη (πολλά από αυτά σχετίζονται με τον τεράστιο, αναποτελεσματικό δημόσιο τομέα και την κρίση των θεσμών) και να πάρουμε καινούριες, συνειδητές αποφάσεις. Η κρίση μπορεί να μας ωθήσει σε εφευρετικές λύσεις και μπορεί να μας σπρώξει σε σωστότερες επιλογές.»
        Προσωπικά, νομίζω ότι είναι άστοχο να κατηγορούμε μόνο τις πολυεθνικές, τις διαβόητες ‘αγορές’, το υδροκέφαλο ελληνικό κράτος και τη διαφθορά των δικών μας κυβερνήσεων. Ας μη ξεχνάμε ότι ένα κομμάτι του λογαριασμού της οικονομικής κρίσης αντιστοιχεί στην παραπλανητική βιτρίνα πίσω από την οποία έζησε τόσα χρόνια ένας -σχεδόν- ολόκληρος λαός. Η κρίση σίγουρα αλλάζει την ελληνική κοινωνία. Αξιακά όχι κατ’ ανάγκην προς το χειρότερο. Ελπίζω να δούμε σύντομα νέες συμπεριφορές και ποιότητες που δεν θα έχουν σχέση με το γνωστό καταναλωτικό όργιο αλλά θα εμπνέονται από τις καινούργιες κοινωνικές συνθήκες. Και χαίρομαι που σιγά σιγά ανακαλύπτουμε νέες μορφές συλλογικής δράσης. Αυτή η πλευρά της κρίσης κάποια στιγμή θα αξιολογηθεί… Αλλά βέβαια πόσο ακριβά θα έχουμε πληρώσει το αντίτιμο στο μεταξύ!
        Ευγενία, παρακαλώ διαβάστε κι αυτό το άρθρο: http://tvxs.gr/news/apopseis/i-xameni-timi-toy-xlidoftoxoy-toy-kosta-baksebani.

        Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s