EΔΩΔΙΜΗ ΙΣΤΟΡΙΑ #3: ΤΟ ΦΑΓΗΤΟ «ΑΦΗΓΕΙΤΑΙ» ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΤΑΠΗΤΟΥΡΓΙΑΣ

  • Πόσα γυναικεία χέρια ζύμωσαν, φούρνισαν, άναψαν φωτιά,  ανακάτεψαν κατσαρόλες; Και πόσα νεαρά κορίτσια και γυναίκες πέρασαν ώρες ατελείωτες πίσω από αργαλειούς;
    Ταπητουργία και μαγειρική: και τα δυο έχουν άμεση σχέση με τον γυναικείο μόχθο εντός της οικίας.
  • Στην παραδοσιακή ταπητουργία και στην παραδοσιακή μαγειρική η μνήμη έχει τεράστιο ρόλο. Οι γυναίκες ύφαιναν από μνήμης όπως και μαγείρευαν από μνήμης, σύμφωνα με τα σχέδια, τις συνταγές και τα μυστικά που τους παραδόθηκαν από τις προηγούμενες γενιές. Γι’ αυτό νήματα, χρώματα, σχέδια, πρώτες ύλες και συνταγές χαρακτηρίζουν συγκεκριμένες περιοχές και απηχούν τον πολιτισμό τους, τις δοξασίες τους, την σχέση τους με τον κόσμο.  Και παρ’ όλο που με το πέρασμα του χρόνου υπάρχουν τροποποιήσεις, η βάση είναι πάντα το πρωτότυπο.
  • Φυσικά, αυτό δεν αναιρεί τόσο την αισθητική  όσο και τη συναισθηματική αξία του δημιουργήματος. Η καλή υφάντρα συντονίζοντας χέρια και πόδια φτιάχνει υφαντά χωρίς ψεγάδια, με μεράκι και ευαισθησία, ίσως και μικρά έργα τέχνης, η δε καλή παραδοσιακή μαγείρισσα προκαλεί επιφωνήματα ευχαρίστησης με τις μαγειρικές της…  αυτό όμως δεν σημαίνει ότι  οι  λιγότερο ταλαντούχες, εμπνευσμένες ή επιμελείς συντρόφισσές τους δεν έντυσαν τα δημιουργήματά τους με τους καϋμούς, τα όνειρα, τις απογοητεύσεις και τις χαρές τους.
  • Διαφορετικά εξελίχθηκαν τα πράγματα στα μεγάλα εργαστήρια.  Στα αυτοκρατορικά υφαντουργεία  του Βυζαντίου ύφαιναν χαλιά και παραπετάσματα για τους τοίχους και τις θύρες του παλατιού και των ναών. Πάνω τους απεικονίζονταν λιοντάρια, γρύπες με ουρά παγωνιού, δράκοντες, πουλιά κ.α. που συμβόλιζαν ένα κόσμο αξιοθαύμαστο και αξιοπερίεργο, βγαλμένο από τους αργαλειούς της Αιγύπτου και της Ανατολής. Η ακμή της βυζαντινής υφαντουργικής τέχνης  τοποθετείται στα χρόνια των Μακεδόνων και των Κομνηνών. Όμως, αντίθετα με την υφαντουργία αυτών των περιόδων όπου οι Κωνσταντινουπολίτες τεχνίτες μιμήθηκαν πιστά τα ανατολικά πρότυπα, στις κουζίνες των πλούσιων ομάδων και των αυτοκρατόρων άνδρες μάγειροι εμπλούτιζαν τις μαγειρικές τους με γεύσεις και αρώματα που έρχονταν από τα πέρατα της αυτοκρατορίας αλλά κι έξω από αυτήν.
  • Από τα μέσα του 19ου αιώνα, στα εργοστάσια που ίδρυσαν οι Έλληνες της Ανατολής, αλλά και στα σπίτια, οι αργαλειοί δούλευαν ακατάπαυστα.  Στο τέλος του αιώνα -και ενώ  ανθούσε το πρότυπο της καλής συζύγου και καλής νοικοκυράς-  η ανδρική μετανάστευση που παρατηρείται από το εσωτερικό της Μ. Ασίας στα παράλια ώθησε τις γυναίκες να γίνουν προστάτες της οικογένειας αλλά και να ενισχύσουν το οικογενειακό εισόδημα ασχολούμενες επαγγελματικά με την ταπητουργία.
  • Με τη Μικρασιατική καταστροφή, οι πρόσφυγες  έφεραν στην Ελλάδα την οδύνη τους  κι ένα τεράστιο πλούτο γνώσεων και παραδόσεων. Η επιρροή τους ήταν καθοριστικήτόσο στη μαγειρική όσο και στην ταπητουργία, κλάδο ουσιαστικά γνωστό  στην Ελλάδα μόνο σε οικιακό επίπεδο. Τα δάνεια που έδωσε η Εθνική Τράπεζα Ελλάδος στους ταπητουργούς συνέβαλαν στον πολλαπλασιασμό των βιοτεχνιών χαλιού.
  • Εντούτοις, οι εξαιρετικά δυσμενείς εργασιακές συνθήκες – πολλές ώρες εργασίας για ελάχιστο ημερομίσθιο- έκανε πολλές από τις γυναίκες εργάτριες  να αναζητήσουν αλλού δουλειά.

Μπορούμε, λοιπόν, μέσω του φαγητού να «μιλήσουμε» για ιστορικές περιόδους και γεγονότα ή για κοινωνικές καταστάσεις;

Κι όμως μπορούμε.

Το φαγητό, ο τρόπος παρουσίασής του, η ερμηνεία του, μπορούν να γίνουν το όχημα και το σύμβολο γεγονότων, περιόδων και καταστάσεων .

Για τα υπόλοιπα…

Παρασκευή  11/2 και ώρα 21:00 

Το φαγητό «αφηγείται» την ιστορία της ελληνικής ταπητουργίας.

Χρωματιστά ζυμαρικά για τα χρώματα των νημάτων, ψωμιά σε σχήμα φιδιού και κεράτων κριαριού ( όταν εμφανίζονται στα χαλιά συμβολίζουν την αθανασία και τη δύναμη), πιάτα από τη Μ. Ασία όπου οι Έλληνες δραστηριοποιήθηκαν τόσο στην εμπορία όσο και στην παραγωγή χαλιών και πολλά άλλα «μιλούν» για όσους με αφάνταστη δεξιοτεχνία δουλεύουν τους κόμπους των χαλιών, χαρίζοντάς τους τα όνειρα και τους καημούς τους, ενσωματώνοντας τις χαρές, τις λύπες, τους φόβους, τα έθιμα τους και τα πιστεύω τους, παρασύροντάς μας σε κόσμους μαγικούς.

Mια μικρή γεύση από το μενού:

Ζυμαρικά διαφόρων χρωμάτων πλέκονται με «νήματα λαχανικών» και καλύπτονται με πικάντικο βούτυρο.
Αρνί, μοσχάρι και λουκάνικα σε κρούστα ζύμης.
Μοσχαρίσια μάγουλα με ξηρούς καρπούς μεταναστεύουν από τη Μ.Ασία.
Κορδέλες αποξηραμένου πελτέ φρούτων σερβίρονται με κατσικίσιο τυρί και κομπόστα κυδώνι.
«Μιλφέϊγ» με κουμκουάτ
και πολλά άλλα….

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ – ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ mkavroulakis@gmail.com
Απαραίτητη και η τηλεφωνική κράτηση στο 6977796761. (10:00 – 14:00 κ 18:00 – 21:00 Σάββατο 11:00 – 15:00)

One thought on “EΔΩΔΙΜΗ ΙΣΤΟΡΙΑ #3: ΤΟ ΦΑΓΗΤΟ «ΑΦΗΓΕΙΤΑΙ» ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΤΑΠΗΤΟΥΡΓΙΑΣ

  1. […] This post was mentioned on Twitter by Mariana Kavroulaki, Mariana Kavroulaki. Mariana Kavroulaki said: EΔΩΔΙΜΗ ΙΣΤΟΡΙΑ #3: ΤΟ ΦΑΓΗΤΟ "ΑΦΗΓΕΙΤΑΙ" ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΤΑΠΗΤΟΥΡΓΙΑΣ http://wp.me/pUaKv-w2 […]

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s